Słownik pojęć

Słownik pojęć logistycznych i IT

Krótkie, konkretne definicje terminów, które spotkasz w artykułach SoftwarePedii - od nazw systemów po pojęcia z codziennej pracy magazynu i działu logistyki.

Systemy

System WMS Warehouse Management System: Oprogramowanie do kompleksowego zarządzania procesami magazynowymi - od przyjęcia, przez składowanie i kompletację, po wydanie i inwentaryzację.
Awizowanie transportów Yard Management: Wcześniejsze zgłaszanie planowanego terminu przybycia pojazdu do magazynu, pozwalające zaplanować rampy i obsadę.
RMA Return Merchandise Authorization: Formalna procedura przyjęcia towaru zwróconego w ramach reklamacji, z unikatowym numerem identyfikującym zgłoszenie.
CMMS Computerized Maintenance Management System: System informatyczny do zarządzania utrzymaniem ruchu. Zbiera w jednym rejestrze kartoteki maszyn i harmonogramy przeglądów, a obok nich zgłoszenia awarii i zlecenia napraw wraz z historią serwisową urządzeń. W praktyce system wylicza terminy przeglądów z harmonogramu i tworzy dla wykonawców dokumenty, do których przypisuje koszty części oraz robocizny.
TCS Tool Crib Software: System ewidencji narzędzi i odzieży roboczej - rozlicza wydania, zwroty i terminy przeglądów w narzędziowni.
PWS ewidencja palet: System do rozliczania obrotu paletami między kontrahentami, z rejestrem sald i historią wymiany.
ERP Enterprise Resource Planning: System do zarządzania zasobami przedsiębiorstwa, integrowany z WMS, YMS i innymi modułami.
TMS Transportation Management System: System planowania i rozliczania tras transportowych oraz przewoźników.

Procesy magazynowe

Cross-docking: Przeładunek towaru bezpośrednio z transportu przychodzącego na wychodzący, z pominięciem długotrwałego składowania. W opisywanym wdrożeniu rodzaj awizacji z importu to cross-dock albo dostawa do magazynu, zależnie od opisu dystrybucji w pliku, z którego awizacje powstają. Opisuje to strona import awizacji kontenerów z pliku.
Kompletacja order picking: Proces zbierania pozycji zamówienia z lokalizacji magazynowych zgodnie z listą kompletacyjną. Wariant z wózkiem opisuje hasło kompletacja do wózka.
Inwentaryzacja: Okresowa weryfikacja rzeczywistych stanów magazynowych i porównanie ich z zapisami systemowymi.
Lokalizacja magazynowa: Unikalny adres miejsca składowania towaru w magazynie, np. regał-rząd-poziom. Wydanie całej zawartości jednej lokalizacji opisuje hasło wydanie z lokalizacji. Lokalizacje, z których towar pod dozorem celnym nie wychodzi zwykłym wydaniem, opisuje hasło strefa celna.
Kolektor danych: Mobilne urządzenie do skanowania kodów kreskowych, wykorzystywane przez operatorów magazynu.
Dokument PZ / WZ: Podstawowe dokumenty magazynowe: Przyjęcie Zewnętrzne (PZ) i Wydanie Zewnętrzne (WZ). Mogą je poprzedzać zlecenia, opisane w hasłach zlecenie przyjęcia ZPZ i zlecenie wydania ZWZ. Przy towarze pod dozorem celnym numer dokumentu dostaje końcówkę PM albo KM, jak w haśle typ PM i typ KM.

Transport i awizacje

Awizacja dostawy: Wcześniejsze zgłoszenie planowanego terminu przyjazdu pojazdu z określeniem okna czasowego rozładunku lub załadunku. W opisywanym wdrożeniu WMS zapisuje przy niej przybycie kierowcy i przypisanie bramy z operatorem wózka, a zamknięcie zlecenia zamyka awizację i zwalnia oba zasoby. Opisuje to strona o przypisaniu bramy i operatora wózka.
Okno czasowe time slot: Zarezerwowany przedział czasowy przypisany do konkretnego pojazdu na rampie, ograniczający kolejki na terenie obiektu. Przedział doręczenia przesyłki odbiorcy opisuje hasło okno dostawy. W opisywanym wdrożeniu okno przyjęć w skonfigurowanym magazynie trwa 20 minut i jest wolne, dopóki liczba awizacji lokalnych z przypisaną rampą, które na nie zachodzą, jest mniejsza niż liczba ramp danej kategorii. Opisuje to strona dobór rampy do towaru i pojazdu.
Rampa załadunkowa loading dock: Stanowisko przeznaczone do załadunku lub rozładunku pojazdów, przypisywane w harmonogramie awizacji.
LPR rozpoznawanie tablic rejestracyjnych: Rozpoznawanie tablic rejestracyjnych pojazdów wjeżdżających na teren obiektu na podstawie obrazu z kamer.

Reklamacje, jakość i integracje

Numer RMA: Unikalny identyfikator zgłoszenia reklamacyjnego, nadawany od momentu rejestracji zwrotu do zamknięcia sprawy. W narzędziowni opisywanego wdrożenia numer RMA (do 20 znaków) wpisuje się w nagłówku wydania narzędzia do serwisu zewnętrznego, obok serwisu i daty zlecenia, a przy przejściu do pozycji program odrzuca numer powtórzony wśród niewykasowanych dokumentów wydania do serwisu, w buforze i zatwierdzonych. Opisuje to strona wydanie narzędzia do serwisu z numerem RMA. W portalu reklamacji u producenta numer RMA jest losowy, ma trzy grupy po cztery znaki (cyfry i litery) i powstaje już przy otwarciu formularza, przed wysłaniem zgłoszenia. Opisuje to strona zgłoszenie z Internetu a dokument reklamacji.
SLA Service Level Agreement: Umowa określająca uzgodniony poziom i czas realizacji usługi między dostawcą a klientem.
Legalizacja narzędzia: Okresowa kontrola i certyfikacja narzędzia pomiarowego, wymagana przepisami BHP. W opisywanym wdrożeniu legalizacja ma ten sam formularz co przegląd narzędzia i różni się typem dokumentu, z osobną pozycją Dopisz w rejestrze legalizacji. Planowaną datę zakończenia liczy się z czasu legalizacji wpisanego w kartotece w minutach, a zestawienie terminów pokazuje licznik dni do terminu dla niezamkniętych dokumentów. Opisuje to strona przegląd i legalizacja w jednym dokumencie.
Integracja API: Wymiana danych między dwoma systemami IT za pomocą zdefiniowanego interfejsu programistycznego.

WMS u operatora logistycznego

3PL Third Party Logistics: Model, w którym firma powierza magazynowanie i wysyłkę towaru zewnętrznemu operatorowi, pozostając właścicielem zapasu. W opisywanym wdrożeniu jeden WMS obsługuje kilku właścicieli towaru w osobnych magazynach, z własnym kanałem wymiany danych i algorytmem wydania. Opisuje to strona o WMS dla operatora 3PL, a samo pojęcie wyjaśnia artykuł 3PL co to jest.
Operator logistyczny: Firma świadcząca usługi magazynowe i transportowe na rzecz właścicieli towaru. W opisywanym wdrożeniu operator z południa Polski prowadzi w jednym WMS magazyny kilku klientów, a reguły każdego z nich zapisano w konfiguracji magazynu i w kartotekach kontrahentów. Mechanizm opisuje strona o wielu właścicielach towaru w jednym WMS, a pojęcie omawia artykuł operator logistyczny.
Paleta mix: Paleta składana w magazynie z towaru zdjętego z kilku palet pełnych, gdy zamówienie nie dzieli się bez reszty na pełne nośniki. Przed złożeniem nie istnieje w żadnej lokalizacji. W opisywanym wdrożeniu WMS tworzy ją dokumentem PW z nowym numerem SSCC, a kolejne kroki opisuje strona paleta mix w WMS.
Strefa MIX: Część magazynu z lokalizacjami typu MIX, do której przenosi się palety na czas kompletowania palet mix. W opisywanym wdrożeniu strefę zasila dokument ZL, a gdy brakuje towaru, program pokazuje tabelę braków i pozwala zrealizować to, co jest na stanie; przy braku miejsc zgłasza ich liczbę. Przebieg opisuje strona o zasilaniu strefy MIX dokumentem ZL.
ZL zmiana lokalizacji: Dokument zmiany lokalizacji, który przenosi paletę z jednego adresu magazynowego na drugi i zostawia w systemie ślad ruchu. Zadanie wykonuje operator wózka, skanując oba adresy i paletę. W opisywanym wdrożeniu ZL zasila strefę MIX i odkłada gotową paletę mix na pole odkładcze, jak w opisie palety mix w WMS.
SSCC Serial Shipping Container Code: 18-cyfrowy numer identyfikujący jednostkę logistyczną, na przykład paletę, nadawany według standardu GS1; ostatnia cyfra jest kontrolna. W opisywanym wdrożeniu nowy numer nadaje procedura z cyfrą kontrolną liczoną modulo 10, a numer trafia na etykietę w kodzie z identyfikatorem 00, co pokazuje strona o trzech kodach etykiety GS1-128.
GS1-128: Symbolika kodu kreskowego GS1, w której jeden ciąg zapisuje kilka danych, każde poprzedzone identyfikatorem aplikacji. Stosuje się ją na etykietach logistycznych palet. W opisywanym wdrożeniu etykieta niesie trzy kody, które WMS rozbija na pola dokumentu i sprawdza przed przyjęciem palety na stan. Zasady opisuje strona o skanowaniu etykiety GS1-128 w WMS, a ogólnie artykuł etykieta GS1.
Lokalizacja wirtualna: Adres w systemie, któremu nie odpowiada żadne miejsce na regale; służy do przejściowego zaksięgowania towaru. W opisywanym wdrożeniu jest zablokowana dla przyjęć i wydań oraz zabezpieczona przed edycją. Trafia tam pozycja przyjęta niezgodnie ze zleceniem, o ile kontrahent ma odpowiedni znacznik, a stamtąd można wykonać wyłącznie ZL. Opisuje to strona o przyjęciu pozycji spoza zlecenia.
Agregacja pozycji zlecenia: Zsumowanie wierszy zamówienia o tym samym indeksie i partii w jedną pozycję zlecenia. Przykład: wiersze 45, 40, 40 i 15 sztuk dają 140 sztuk. W opisywanym wdrożeniu przy 40 sztukach na palecie WMS dzieli taką ilość na trzy palety pełne i 20 sztuk mix, co opisuje strona wydanie palet pełnych i mix.
Autolokacja: Automatyczne zaproponowanie lokalizacji dla przyjmowanej palety zamiast ręcznego wyboru miejsca. W opisywanym wdrożeniu WMS szuka miejsca w czterech krokach, od strefy asortymentu z tą samą partią, a pojemność lokalizacji liczy z wymiarów palety i lokalizacji. Zasady opisuje strona autolokacja i pojemność lokalizacji.
FIFO First In, First Out: Reguła wydawania zapasu w kolejności przyjęcia: najpierw wychodzi to, co weszło najwcześniej. W opisywanym wdrożeniu WMS zapisuje datę przyjęcia przy każdej palecie i według niej ustala kolejność wydania, osobno dla zleceń z numerem partii i bez niego. Mechanizm opisuje strona FIFO w WMS według daty przyjęcia.
FEFO First Expired, First Out: Reguła wydawania zapasu według terminu przydatności: najpierw wychodzi towar, któremu termin upływa najwcześniej, niezależnie od daty przyjęcia. Stosuje się ją przy towarze o ograniczonej trwałości. W opisywanym wdrożeniu kolejność wydań wyznacza data przyjęcia palety (FIFO), a różnicę między regułami omawia porównanie FIFO i FEFO w WMS.
Podkład paletowy: Element opakowania układany pod ładunkiem na palecie, często uzupełniany wiekiem na wierzchu. W opisywanym wdrożeniu WMS ewidencjonuje podkład jak towar: przy zamknięciu zlecenia wydania dopisuje dokument RW dla kontrahentów ze znacznikiem, a podkład dolny i wieko są atrybutami kartoteki towaru. Zasady opisuje strona podkłady i wieka paletowe w WMS.
Wycofanie zlecenia: Cofnięcie zlecenia przyjęcia lub wydania do bufora, gdy klient rezygnuje z dostawy po utworzeniu dokumentów i zadań. W opisywanym wdrożeniu dokumenty i zadania dostają status anulowany zamiast zostać usunięte, a zlecenie wraca do bufora; dla przyjęć system blokuje wycofanie, jeśli do palet dopisano późniejsze dokumenty. Opis: wycofanie zlecenia w WMS.
Protokół różnic: Dokument zestawiający ilość zleconą z ilością zrealizowaną dla każdej pozycji zlecenia. W opisywanym wdrożeniu powstaje przy zamknięciu niepełnego zlecenia; trafiają do niego także braki, które operator pominął, realizując to, co jest na stanie. Mechanizm opisuje strona o zamknięciu zlecenia i protokole różnic. Inny dokument, dotyczący niezgodnej dostawy przy przyjęciu, opisuje hasło protokół rozbieżności.
Stan ujemny: Stan magazynowy poniżej zera: system zapisał dla pozycji w lokalizacji więcej rozchodu niż przychodu. W opisywanym wdrożeniu jedną z przyczyn bywa powtórzony numer palety, a takie stany wykrywa zapytanie grupujące wyniki, uruchamiane cyklicznie w zadaniu agenta SQL. Przykład rozbiera strona stan ujemny w WMS.
EDI Electronic Data Interchange: Wymiana ustrukturyzowanych dokumentów handlowych między systemami, na przykład zleceń i potwierdzeń, bez przepisywania danych. W opisywanym wdrożeniu WMS przyjmuje zlecenia przyjęcia i wydania w formacie EDI przez SFTP i odsyła potwierdzenia z numerami SSCC w JSON i EDI. Opis zawiera strona integracja EDI z WMS.
SFTP SSH File Transfer Protocol: Protokół przesyłania plików przez szyfrowane połączenie SSH, w którym logowanie może odbywać się parą kluczy zamiast hasła. W opisywanym wdrożeniu zadanie cykliczne pobiera z serwera SFTP klienta pliki ze zleceniami, a po przetworzeniu odsyła potwierdzenia. Szczegóły opisuje strona o integracji WMS z ERP przez SFTP.
Tabela pośrednia: Tabela w bazie danych, do której najpierw trafiają wiersze z importowanego pliku, zanim zostaną sprawdzone i zapisane w dokumentach docelowych. W opisywanym wdrożeniu import ma dwa etapy, a błędy zapisują się w kolumnie błędu tej tabeli. Zmiana statusu pozwala przegrać dane ponownie. Przebieg opisuje strona o imporcie plików CSV do WMS.

Dokumenty i formularze WMS

Bufor dokumentu: Roboczy zapis dokumentu przed zapisem ostatecznym, który nie zmienia stanów magazynowych. W opisywanym projekcie każdy dokument i każde zlecenie można zapisać albo zapisać w buforze, a formularze dodawania wymagają do zapisu co najmniej jednej pozycji. Przebieg pokazuje strona o przyjęciu PZ ze zlecenia w WMS. W narzędziowni opisywanego wdrożenia reguły stanu są niesymetryczne: bufor przyjęcia nie zwiększa stanu, a bufor rozchodu zmniejsza stan dostępny od razu; numer dokumentu powstaje przy zatwierdzeniu. Opisuje to strona bufor przyjęcia i rozchodu narzędzi.
Zlecenie przyjęcia ZPZ Zlecenie Przyjęcia Zewnętrznego: Dokument planujący przyjęcie towaru od dostawcy, który poprzedza dokument PZ i podaje, co ma wejść do magazynu. W opisywanym projekcie formularz PZ pyta najpierw o kontrahenta i dostawcę, potem o zlecenie, a ilość w pozycji nie może przekroczyć pozostałej na zleceniu. Mechanizm opisuje strona przyjęcie PZ ze zlecenia w WMS.
Zlecenie wydania ZWZ Zlecenie Wydania Zewnętrznego: Dokument polecający magazynowi wydanie towaru, na którego podstawie wystawia się dokument WZ. W opisywanym projekcie zlecenie wymaga wskazania odbiorcy lub handlowca, a formularz WZ pozwala dopisać pozycje ręcznie albo użyć przycisku Generuj; dwie kontrole ilości dotyczą stanu wybranej lokalizacji. Opisuje to strona wydanie WZ ze zlecenia w WMS. Zapotrzebowanie na towar spoza stanu opisuje strona zapotrzebowanie towarowe jako zlecenie ZWZ. W opisywanym wdrożeniu zamówienia odbiorców z ERP stają się zleceniami wydania, a ich status opisuje hasło pole statusu.
Przesunięcie międzymagazynowe MM: Dokument rejestrujący przeniesienie towaru z jednego magazynu do drugiego, zwykle w dwóch krokach: wydania w magazynie źródłowym i przyjęcia w docelowym. W opisywanym projekcie wydanie MM zawiera magazyn docelowy, a przyjęcie MM wskazuje numer wydania i nie może przyjąć więcej, niż zostało do przyjęcia. Opisuje to strona o przesunięciu międzymagazynowym w dwóch dokumentach.
Wypożyczenie WS: Dokument wydania sprzętu z magazynu na określony czas, po którym sprzęt wraca do magazynu. W opisywanym projekcie wersja formularza dla działu eventowego zamiast klienta wymaga nazwy imprezy (tekst do 50 znaków), a każda pozycja ma opcjonalny termin zwrotu. Opisuje to strona o wypożyczeniu i zwrocie sprzętu na imprezy w WMS.
Zwrot sprzętu ZS: Dokument przyjęcia sprzętu, który wraca do magazynu po wypożyczeniu. W opisywanym projekcie pozycja zwrotu ma pole wyboru Uszkodzone, a limit ilości dotyczy zlecenia zwrotu, bo WMS nie porównuje zwrotu bezpośrednio z wypożyczeniem. Powiązanie ze zleceniem wynika z układu formularzy; omawia je strona o zwrocie sprzętu z imprezy w WMS.
Specyfikacja formularza: Opis pól formularza dokumentu wraz z informacją, które z nich są wymagane. Uzgadnia się go z klientem przed programowaniem. W opisywanym projekcie specyfikacje z czerwca i lipca 2020 prowadzono w arkuszu, po jednym na typ formularza: pierwsza wersja miała trzy kolumny, a druga dopisała trzy kolejne na uwagi i odpowiedzi. Opisuje to strona o specyfikacji formularzy WMS w arkuszu.
Zamknięcie zlecenia: Oznaczenie zlecenia przyjęcia lub wydania jako zakończonego, zwykle po zrealizowaniu całej zleconej ilości. W opisywanym projekcie system sprawdza to po każdym zapisie dokumentu, a platforma pozwala też zamknąć zlecenie ręcznie: po potwierdzeniu status zmienia się z 1 na 2 i powstaje wpis w historii. Zasady opisuje strona wydanie WZ ze zlecenia w WMS.
Wydanie z lokalizacji: Operacja wydająca z magazynu cały asortyment z jednej lokalizacji bez wskazywania pozycji po kolei. W wersji platformy z opisywanego projektu wybiera się dokument RW albo WZB, a system zatrzymuje operację dla pustej lokalizacji i gdy dla jej asortymentu są dokumenty w buforze; przy asortymencie kilku kontrahentów tylko ostrzega. Opisuje to strona wydanie z lokalizacji w WMS.
Kartoteka asortymentu: Rejestr towarów prowadzonych w magazynie, w którym każdy asortyment ma indeks i nazwę. W opisywanym projekcie jednostkę zapisuje się w kartotece, a nie w dokumencie, a układ trzynastu kolumn kartoteki ustalono w arkuszu wspólnie dla importu i raportu stanu. Układ opisuje strona o imporcie asortymentu do WMS. W opisywanym wdrożeniu atrybuty magazynowe towaru prowadzi się w ERP, a kartoteka WMS decyduje, o co zapyta kolektor; opisuje to strona kartoteka steruje kolektorem.
Import kartoteki: Wczytanie danych podstawowych z pliku zamiast ręcznego wpisywania każdego rekordu. W opisywanym projekcie ustalono cztery arkusze importowe, z szablonem kontrahentów na osiem kolumn i odbiorców na pięć, a schemat importu może zaproponować dostawca systemu. Kolumny zestawia strona import asortymentu do WMS.
Ankieta przedwdrożeniowa: Zestaw pytań zadawanych klientowi przed rozpoczęciem wdrożenia, aby ustalić zakres danych i pola dokumentów. W opisywanym projekcie ankieta miała osiem pytań i drugą kolumnę na odpowiedzi klienta, a pytanie o szablon etykiet, zadane bez przykładu, wymagało dopytania. Opisuje ją strona pytania przed wdrożeniem WMS.

Przesyłki i kompletacja w WMS

Zamówienie kuriera: Zlecenie odbioru przesyłki przez firmę kurierską, składane przewoźnikowi razem z danymi nadawcy i odbiorcy. W opisywanym wdrożeniu formularz otwiera się z dokumentu wydania, a przesyłka zapisuje się pod nowym numerem referencyjnym przed wywołaniem usługi przewoźnika. Przebieg opisuje strona zamówienie kuriera z dokumentu wydania w WMS.
Przesyłka kurierska: Paczka albo kilka paczek przekazanych firmie kurierskiej do doręczenia pod wskazany adres. W opisywanym wdrożeniu przesyłka dla DHL i InPost ma od jednej do dziesięciu paczek, a podgląd z dokumentu wydania otwiera jej śledzenie u przewoźnika. Szczegóły zawiera strona zamówienie kuriera z WMS.
Punkt odbioru paczek: Miejsce, w którym odbiorca sam odbiera przesyłkę, na przykład automat paczkowy, zamiast czekać na kuriera pod adresem. W opisywanym wdrożeniu formularze DHL i InPost mają osobny tryb przesyłki do punktu: pojawia się mapa przewoźnika z polem numeru punktu, a ilość paczek zostaje ustawiona na jedną. Zasady opisuje strona przesyłka do punktu odbioru z WMS.
Gabaryt paczkomatu: Klasa rozmiaru paczki podawana przy przesyłce do automatu paczkowego, który ma skrytki o różnych wymiarach. W opisywanym wdrożeniu po spakowaniu zlecenia oznaczonego jako paczkomat formularz wymaga gabarytu od GAB_A do GAB_C wpisanego w pole tekstowe, a zapis gabarytu przy dokumencie poprzedza zadanie integracyjne. Opis zawiera strona pakowanie z wózka w WMS.
Zwrot pobrania: Kwota pobierana od odbiorcy przy doręczeniu przesyłki i przekazywana nadawcy, czyli inaczej płatność przy odbiorze. W opisywanym wdrożeniu formularz InPost przyjmuje kwotę zwrotu pobrania z dwoma miejscami po przecinku, a jej zmiana ustawia minimum i wartość ubezpieczenia na tę samą kwotę. Zasady opisuje strona przesyłka do punktu odbioru z WMS.
Ubezpieczenie przesyłki: Zadeklarowana wartość przesyłki, od której zależy wysokość odszkodowania w razie jej utraty lub uszkodzenia. W opisywanym wdrożeniu ubezpieczenie w formularzu DHL jest liczbą całkowitą od 0 do 99999, a w formularzu InPost nie może być niższe niż kwota pobrania. Limity zestawia strona przesyłka do punktu odbioru z WMS.
Linia towarowa: Pozycja opisu ładunku w zleceniu przewozu, w której podaje się liczbę nośników i charakterystykę towaru. W opisywanym wdrożeniu formularz przesyłki paletowej przyjmuje od jednej do dziesięciu linii, a każda linia ma liczbę nośników i zawartość do 300 znaków. Opisuje to strona przesyłka paletowa z WMS.
Nośnik logistyczny: Jednostka, na której towar jest składowany i przewożony jako całość, na przykład paleta. W opisywanym wdrożeniu formularz przesyłki paletowej podaje w linii typ nośnika ze słownika przewoźnika, a dla każdego nośnika wpisuje się wagę w kilogramach i wymiary w metrach. Zastosowanie opisuje strona przesyłka paletowa z WMS. W awizacji pozycja niesie jeden rodzaj jednostki logistycznej oraz jej liczbę. Opisuje to strona kilka zamówień w jednej awizacji.
SENT: Skrót nazwy krajowego systemu monitorowania przewozu towarów, w którym rejestruje się przewóz wybranych grup towarów. W opisywanym wdrożeniu formularz przesyłki paletowej ma pole wyboru towaru monitorowanego SENT oraz pola na numer i klucz SENT, a pola opisuje strona przesyłka paletowa z WMS.
Okno dostawy: Przedział godzin, w którym przewoźnik ma doręczyć przesyłkę odbiorcy. W opisywanym wdrożeniu formularz przesyłki paletowej oferuje trzy opcje okna, a wybór jednej odznacza pozostałe. Po godzinie odcięcia 12:00 obie opcje dostawy następnego dnia są wyłączone, a opcja na wskazany dzień zostaje aktywna, co pokazuje strona przesyłka paletowa z WMS.
Kompletacja do wózka: Kompletacja, w której operator zbiera towar z lokalizacji bezpośrednio na wózek przypisany do zadania. W opisywanym wdrożeniu na kolektorze wybiera się kontrahenta i skanuje wózek, a pozycje przychodzą w kolejności trasy: przy każdej skanuje się lokalizację i EAN, a ilość nie może przekroczyć ilości z pozycji. Opisuje to strona kompletacja do wózka na kolektorze.
Strefa kompletacji: Wydzielona część magazynu, w której prowadzi się kompletację zamówień. W opisywanym wdrożeniu wózek kompletacyjny musi być adresem w strefie kompletacji i nie może być używany przez inną kompletację, a system sprawdza oba warunki przy skanie wózka. Reguły opisuje strona kompletacja do wózka na kolektorze. W kompletacji na kolektorze jeden adres w tej strefie obsługuje jedno zamówienie, a kolektor pilnuje tego w obie strony; opisuje to strona kompletacja na kolektorze.
Pakowanie z wózka: Pakowanie zleceń na stanowisku pakowania z wózka, na który wcześniej skompletowano towar. W opisywanym wdrożeniu pakowacz skanuje wózek, a system wskazuje zlecenie po pierwszym zeskanowanym kodzie EAN i sprawdza każdą pozycję względem kompletacji wózka. Przebieg opisuje strona pakowanie z wózka w WMS.
Zadanie integracyjne: Zadanie usługi serwerowej, które wymienia dane z innym systemem, na przykład z platformą sprzedażową. W opisywanym wdrożeniu formularz pakowania wywołuje je asynchronicznie po spakowaniu zlecenia i nie czeka na wynik, a zamknięcie kompletacji osobno wysyła statusy kompletacji. Mechanizm opisuje strona integracja WMS z platformą sprzedażową.
Koszyk zamówienia: Zestaw pozycji, które zamawiający zbiera przed złożeniem zamówienia. W opisywanym wdrożeniu na koncie z rolą klienta zlecenie wydania działa jak koszyk: przycisk zapisu w buforze nazywa się Koszyk, a w formularzu klienta i w oknie Do koszyka ilość pozycji nie może przekroczyć stanu dostępnego do wydania. Opisuje to strona zlecenie wydania składane przez klienta w WMS.
Odbiór osobisty: Odbiór towaru z magazynu przez odbiorcę własnym transportem, bez zamawiania przewozu. W opisywanym wdrożeniu zlecenie wydania ma pole wyboru Odbiór osobisty obok pola Wysoki priorytet, a oba ustawienia zapisują się w zleceniu. Pola zlecenia opisuje strona zlecenie wydania składane przez klienta w WMS.
Przyjęcie kontenera: Rozładunek kontenera i wprowadzenie jego zawartości na stan magazynu. W opisywanym wdrożeniu kolektor przyjmuje kontener paleta po palecie: po wyborze zlecenia z listy skan numeru palety uruchamia kontrolę jej stanów, a zakończenie palety wymaga podania liczby kartonów. Przebieg opisuje strona przyjęcie kontenera w WMS.
Liczba kartonów na palecie: Liczba kartonów ułożonych na jednej palecie, podawana przy zakończeniu jej przyjęcia. W opisywanym wdrożeniu przycisk Zakończ paletę otwiera ekran ilości kartonów, który wymaga wartości większej od 0, a liczba zapisuje się dla palety w dokumencie. Ekran opisuje strona przyjęcie kontenera w WMS.

Magazyn z towarem pod dozorem celnym

Numer DSK: Numer nadawany po obsłudze celnej towaru pod dozorem celnym, który wpisuje agent celny. W opisywanym wdrożeniu przechowuje się go w polu numeru serii (od 2 do 20 znaków), dokument typu PM nie zapisze się bez niego, a nowy nośnik po przepakowaniu go dziedziczy. Opisuje to strona o agencie celnym i numerze DSK w WMS.
Agent celny: Osoba, która po obsłudze celnej towaru pod dozorem celnym wpisuje do systemu wymagane numery. W opisywanym wdrożeniu to jedna z czterech ról, bez osobnego modułu: ma okno przy przyjęciu (numer DSK) i okno przy wydaniu (numer kolejnego dokumentu celnego oraz numer odprawy celnej), a do jego zatwierdzenia magazyn nie edytuje wydania typu PM. Opisuje to strona agent celny w WMS.
Typ PM i typ KM: Dwa typy dokumentów przyjęcia i wydania: typ PM oznacza towar pod dozorem celnym, typ KM towar krajowy lub dopuszczony do obrotu. W opisywanym wdrożeniu typ PM uruchamia ścieżkę agenta celnego i nadaje numerowi dokumentu końcówkę PM, a typ KM prowadzi zwykłą ścieżką z końcówką KM. Program nie rozlicza cła, a wymagania prawne opisuje strona o składzie celnym i akcyzowym. Numerację pokazuje strona numeracja dokumentów KM i PM w WMS.
Strefa celna: Strefa lokalizacji, w której leży towar pod dozorem celnym do czasu obsługi celnej. W opisywanym wdrożeniu lokalizacje tej strefy nie biorą udziału w ruchu magazynowym: paleta stąd nie wyjdzie dokumentem WZ, a spośród transakcji zmiany lokalizacji wyprowadza towar ze strefy tylko ZLC. Zasady opisuje strona o czterech strefach magazynu i transakcjach przesunięcia.
Protokół rozbieżności: Dokument opisujący rozbieżność między dostawą a zleceniem przyjęcia, załączany do przyjęcia. W opisywanym wdrożeniu dokument typu PM z dostawą niezgodną ze zleceniem nie przejdzie do agenta celnego bez protokołu, a zamiast zatwierdzenia okno agenta pokazuje komunikat z prośbą o jego załączenie. Z zamknięcia niepełnego zlecenia powstaje inny dokument, opisany w haśle protokół różnic. Przebieg pokazuje strona przyjęcie towaru pod dozorem celnym w WMS.
Przepakowanie PRK: Dokument łączący towar z kilku nośników w nowy nośnik z nowym indeksem. W opisywanym wdrożeniu PRK zbiera kartony jednego kontrahenta i jednego numeru serii na nowej palecie, a nowy nośnik dziedziczy numer DSK, więc przy wydaniu skanuje się jeden numer. Terminal prowadzi dwie listy, rozchód i przychód. Opisuje to strona o przepakowaniu kartonów na paletę w WMS.
Strefa wydań: Lokalizacje, na których skompletowane zamówienie czeka na pojazd, nawet kilka dni. W opisywanym wdrożeniu małe zlecenia wydaje się bezpośrednio z palety na auto, a duże kompletuje się na strefę wydań, każde na osobną lokalizację; przed wydaniem program sprawdza trzy blokady. Ogólnie kompletację omawia artykuł kompletacja zamówień, a oba warianty wydania porównuje strona wydanie bezpośrednie czy kompletacja w WMS. W opisywanym wdrożeniu u operatora logistycznego zbiórka na kolektorze niczego nie wydaje: zapisuje parę zatwierdzonych ruchów, rozchód z adresu źródłowego i przychód do strefy wydań magazynu, a dokument wydania powstaje osobnym krokiem. Opisuje to strona kompletacja po numerze awizo na kolektorze.

Kartony i palety docelowe w WMS

Numer palety z kodem kraju: Numer nośnika, w którym dwa pierwsze znaki pełnią rolę kodu kraju przeznaczenia. W opisywanym wdrożeniu numer ma 13 znaków i powstaje w generatorze etykiet (od 1 do 200 sztuk w jednym przebiegu), a terminal porównuje prefiks w trzech formularzach, między innymi przy sortowaniu kartonów. Opisuje to strona numer palety z kodem kraju i licznikiem w WMS.
Plik sortujący: Arkusz od klienta z podziałem kartonów według kraju przeznaczenia, z którego powstaje przyjęcie PZB w buforze. Według ustaleń z projektu dane trafiają do dedykowanej tabeli 1:1 bez przeróbek, a terminal nie podpowiada numerów kartonów, tylko sprawdza, czy skanowany karton zgadza się z plikiem. Opisuje to strona plik sortujący klienta jako przyjęcie PZB.
Karton jako numer serii: Sposób zapisu, w którym numer każdego kartonu na palecie jest numerem serii towaru. W opisywanym wdrożeniu towar z numerem serii ma zawsze ilość 1, a terminal zna listę kartonów palety i odlicza je skan po skanie; po wyzerowaniu licznika pokazuje niezeskanowane kartony i proponuje ponowne skanowanie. Opisuje to strona przyjęcie palety z kartonami w WMS.
Paleta docelowa: Paleta, na którą odkłada się kartony podczas sortowania, osobna dla każdego kraju przeznaczenia. W opisywanym wdrożeniu o zgodności decydują dwa pierwsze znaki numeru palety, które muszą równać się rodzajowi palety kartonu, a numeru formularz nie nadaje: operator skanuje etykietę. Karton zachowuje numer, zmienia się tylko paleta. Opisuje to strona sortowanie kartonów na palety docelowe w WMS.
Magazyn kartonowy: Magazyn jednostkowy prowadzony obok paletowego, do którego kartony rozkłada się z palet. W opisywanym wdrożeniu na jednej lokalizacji leży jeden asortyment, a kompletację prowadzi się do kartonu docelowego na palecie z kodem kraju. Palety między magazynami przenosi przesunięcie MM. Opisuje to strona magazyn kartonowy obok paletowego w WMS.

Integracja z Subiektem GT i praca na kolektorze

Sfera Subiekt GT: Interfejs programistyczny Subiekta GT, przez który inne programy tworzą w nim dokumenty i kartoteki bez ręcznej pracy w oknie programu. Zapis przez Sferę wymaga wolnego stanowiska licencyjnego. W opisywanym wdrożeniu zapis do Subiekta idzie wyłącznie przez Sferę, a odczyt prosto z jego bazy SQL. Podział opisuje strona integracja WMS z Subiektem GT.
Kolejka wysyłki: Tabela w bazie danych, do której system zapisuje zadania dla innego systemu zamiast wywoływać go bezpośrednio. Osobny proces odbiera wiersze i wykonuje je w swoim czasie. W opisywanym wdrożeniu WMS zapisuje do takich kolejek dokumenty i kartoteki dla Subiekta GT, a znacznik przetwarzania w wierszu odróżnia oczekujący od wysłanego; wartość -1 oznacza błąd. Mechanizm opisuje strona integracja WMS z Subiektem GT.
Tor integracji: Niezależny kierunek wymiany danych między dwoma systemami, który ma własną kolejkę i własne zadania w harmonogramie. Awaria jednego toru nie zatrzymuje pozostałych. W opisywanym wdrożeniu integracja WMS z Subiektem GT ma trzy tory: dwa wysyłają dane z WMS do Subiekta, a trzeci sprowadza do WMS dokumenty i stany. Podział opisuje strona trzy tory integracji z Subiektem GT.
Usługa harmonogramu zadań: Usługa serwerowa, która uruchamia zadania według harmonogramu albo na żądanie, niezależnie od programu, z którego korzysta użytkownik. W opisywanym wdrożeniu usługa harmonogramu zadań SoftwareStudio działa poza serwerem aplikacji WMS i wykonuje zadania integracji z Subiektem GT, a WMS przekazuje dane wyłącznie przez kolejki w bazie danych. Dokumentacja opisuje też wzorzec uruchomienia wybranego zadania na żądanie z transakcji WMS; opisuje to strona usługa harmonogramu zadań w WMS.
Zapotrzebowanie towarowe: Zgłoszenie potrzeby na określony towar i ilość, składane zanim towar zostanie wydany, a czasem zanim pojawi się w magazynie. W opisywanym wdrożeniu zapotrzebowanie zapisuje się jako zlecenie wydania ZWZ: ilość nie jest porównywana ze stanem, towar nie jest rezerwowany, a zlecenie zamyka dopiero dokument WZ. Opisuje to strona zapotrzebowanie towarowe jako zlecenie ZWZ.
Znacznik dostępności: Kolorowy sygnał w menu lub rejestrze, który pokazuje, czy towar z danego zlecenia jest dostępny na stanie. W opisywanym wdrożeniu zielony kwadrat przy zleceniach ZWZ oznacza, że co najmniej jedna otwarta pozycja ma na stanie przynajmniej jedną sztukę, a czerwony oznacza brak takiego towaru. Dostępność liczy się na bieżąco, bez rezerwacji. Opisuje to strona znacznik dostępności przy zleceniach ZWZ.
Rola użytkownika: Zestaw uprawnień przypisany do konta, który określa, jakie funkcje i pozycje menu widzi jego właściciel. W opisywanym wdrożeniu rola jest przypisana do konta, a rodzaj menu zależy od roli, więc osoba pracująca w przeglądarce i na terminalu z Androidem ma dwa osobne konta. Opisuje to strona zarządzanie użytkownikami w WMS.
Dezaktywacja konta: Wyłączenie konta użytkownika bez jego usuwania: konto przestaje być aktywne, a związane z nim dane zostają w systemie. W opisywanym wdrożeniu konta osób, które nie korzystają już z programu, dezaktywuje się zamiast usuwać, więc zostaje historia operacji użytkownika, a konto w razie potrzeby można włączyć ponownie. Zasady opisuje strona zarządzanie użytkownikami w WMS.
Wydanie bezpośrednie WZB: Wydanie towaru z magazynu bez zlecenia wydania: dokument powstaje w trakcie pobierania towaru, a nie na podstawie wcześniejszego zlecenia. W opisywanym wdrożeniu operator zakłada dokument WZB na kolektorze Android, a zatwierdzenie, które wpływa na stan magazynu, następuje w przeglądarce przyciskiem Zapisz. Opisuje to strona wydanie bezpośrednie WZB na kolektorze.
Transakcja ZLP zmiana lokalizacji ze strefy przyjęcia: Transakcja kolektora, która przenosi towar z lokalizacji Przyjęcia na miejsce składowania; jest odmianą zmiany lokalizacji. W opisywanym wdrożeniu ZLP pobiera towar wyłącznie z lokalizacji Przyjęcia, według instrukcji tylko z zatwierdzonych dokumentów PZB, a przeniesienie z powrotem na Przyjęcia blokuje komunikat. Przebieg opisuje strona przyjęcie PZB i rozłożenie w ZLP.
Lokalizacja Przyjęcia: Lokalizacja w magazynie, na której przyjęty towar leży do czasu rozłożenia na miejsca składowania. W opisywanym wdrożeniu kolektor przyjmuje wszystkie towary na lokalizację Przyjęcia, operator nie wybiera miejsca składowania, a towar rozkłada potem transakcja ZLP. Opisuje to strona przyjęcie PZB na kolektorze. W opisywanym wdrożeniu u operatora logistycznego miejsce przyjęcia wskazuje wpis loginu, a gdy go brak, system sięga po miejsce zapisane przy kontrahencie albo po strefę przyjęć magazynu użytkownika, zależnie od ścieżki generowania PZ. Opisuje to strona miejsce przyjęcia przypisane do loginu.
Wydanie dwuetapowe: Wydanie, w którym biuro najpierw zapisuje dokument, a operator osobno potwierdza fizyczne pobranie towaru, zamiast sam zakładać dokument. W opisywanym wdrożeniu formularz wydania dwuetapowego ma cztery przyciski, dokument dostaje własną serię numeracji, a kolektor pokazuje listę dokumentów przekazanych do realizacji. Opisuje to strona wydanie dwuetapowe na kolektorze.
Przekazanie do realizacji: Krok, w którym dokument zapisany w biurze trafia do wykonania przez operatora w magazynie. W opisywanym wdrożeniu przycisk Przekaż do realizacji zapisuje dokument wydania w buforze z flagą realizacji i pyta o potwierdzenie, a odpowiedź Nie zamyka formularz bez zapisu. Kolektor pokazuje taki dokument na swojej liście. Zatwierdzenie jest osobnym, ostatnim krokiem, który opisuje strona przekazanie do realizacji na kolektorze.
Tabela ponowień: Tabela w bazie danych, w której każdy dokument z nieudaną wysyłką ma wiersz z licznikiem nieudanych prób i datą następnej próby. W T-SQL zapytanie wybiera z niej dokumenty, których licznik jest mniejszy od limitu. W opisywanym wdrożeniu limit wynosi domyślnie pięć prób, a dokument sklasyfikowany jako nieponawiany czeka na człowieka. Opisuje to artykuł klasyfikacja błędów i ponowienia wysyłki.
QUOTED_IDENTIFIER: Opcja SET w SQL Server, która określa, czy cudzysłów podwójny oznacza ogranicznik identyfikatora, czy literał tekstowy. Procedura zapamiętuje jej wartość z chwili CREATE lub ALTER, a nie z sesji wywołującej. W opisywanym wdrożeniu procedura zapisana przez sqlcmd bez przełącznika -I miała wartość OFF, więc UPDATE przy zatwierdzeniu przyjęcia ze zlecenia kończył się błędem. Skrypty ręczne zaleca się uruchamiać z przełącznikiem -I. Opisuje to artykuł QUOTED_IDENTIFIER OFF i błąd UPDATE.

Awizacje i odprawa celna w systemie awizacji

Awizacja lokalna: Rodzaj awizacji dostawy zakładany w formularzu, w którym użytkownik wybiera okno czasowe i rampę, w odróżnieniu od awizacji importowej kontenera. W opisywanym wdrożeniu dostawca wybiera w niej kuriera albo dostawę własną, a limit dzienny przyjęć liczy sztuki wszystkich takich awizacji. Granicę wyprzedzenia opisuje strona awizacja dostaw z wyprzedzeniem.
Awizacja importowa: Awizacja dostawy kontenera z importu, którą zakłada się ręcznie albo wczytuje hurtowo z pliku. Gdy ma agencję celną, przechodzi przez etap odprawy. W opisywanym wdrożeniu wiersze pliku trafiają najpierw do tabeli pośredniej importu, a procedura zamienia je w awizacje ze statusem 1 i transportem kontener. Przebieg opisuje strona import awizacji kontenerów z pliku.
Tabela pośrednia importu: Tabela w bazie danych, do której trafiają wiersze pliku z kontenerami, zanim procedura zamieni je w awizacje; ogólne pojęcie opisuje hasło tabela pośrednia. W opisywanym wdrożeniu procedura scala wiersze o identycznym polu numerów kontenerów i rozbija numery rozdzielone przecinkiem na osobne awizacje. Wiersze, które stały się awizacjami, zostają oznaczone, a wiersze z błędem zostają z jego treścią do raportu. Przebieg opisuje strona import awizacji kontenerów z pliku.
Limit dzienny przyjęć: Górna granica ilości towaru, którą magazyn przyjmuje jednego dnia. W opisywanym wdrożeniu limit liczy sztuki, a nie auta ani palety, i ma dwa poziomy: wpis na datę, a gdy go brak, wpis na dzień tygodnia. Wyczerpany limit blokuje dostawcę, a rola nadrzędna może go przekroczyć po potwierdzeniu. Sprawdza go tylko formularz awizacji lokalnej. Opisuje to strona dzienny limit sztuk w awizacjach dostaw.
Pula ramp: Wydzielona grupa ramp, z której formularz podpowiada rampę dla awizacji danego rodzaju. W opisywanym wdrożeniu pulę w formularzu awizacji lokalnej wskazuje rodzaj towaru, a przy transporcie busem pojawia się osobna pula ramp dostępnych dla busów. Użytkownik może wybrać inną rampę niż podpowiedziana. Opisuje to strona dobór rampy do towaru i pojazdu.
Bufor czasowy okna: Liczba minut, o którą system odsuwa pierwsze dostępne okno czasowe od chwili awizacji, żeby nie dało się awizować na za chwilę. W opisywanym wdrożeniu formularz wysyłek bierze większą z dwóch wartości, przesunięcia globalnego albo przesunięcia firmy, i dodaje ją do bieżącego czasu. Okno można wybrać dopiero wtedy, gdy jego start wypada po tak wyliczonym momencie. Opisuje to strona bufor czasowy i limit załadunków.
Znacznik czasu etapu: Zapisana w awizacji data i godzina wykonania jednego etapu dostawy. W opisywanym wdrożeniu każdy etap od przybycia po wyjazd ma własny znacznik, a w imporcie z agencją celną dochodzą start i koniec odprawy. Dlatego czas na bramie i oczekiwanie na rampę da się policzyć z samych dat awizacji. Opisuje to strona znaczniki czasu etapów awizacji.
Odprawa celna: Zespół czynności i dokumentów, po których towar zostaje objęty procedurą celną, przy imporcie albo eksporcie. W opisywanym wdrożeniu odprawa jest etapem awizacji kontenera z trzema podetapami rozróżnianymi tylko datami, a jej wynik zapisuje agencja celna. Opisuje to strona agencja celna w awizacji kontenera.
Agencja celna: Firma, która w imieniu przedsiębiorcy załatwia formalności celne i zgłasza towar do odprawy. W opisywanym wdrożeniu agencja ma w systemie własną rolę z trzema listami roboczymi oraz formularz, w którym zapisuje wynik odprawy i numer dokumentu odprawy. Formularz nie zmienia statusu awizacji. Osobę, która w WMS wpisuje numery po obsłudze celnej, opisuje hasło agent celny. Opisuje to strona agencja celna w awizacji kontenera. Jej komunikaty trafiają w module Dozór celny do kolejki importu; podział zadań opisuje strona ewidencja składu celnego.
Miejsce uznane MCS: Miejsce uznane przez organ celny, w którym towar można odprawić poza urzędem celnym. W opisywanym wdrożeniu to jeden z dwóch wykluczających się wyników odprawy kontenera, które zaznacza agencja celna. Ten wynik zapisuje też datę zakończenia odprawy, a rampę administracja wybiera wtedy tylko z wydzielonej puli ramp. Opisuje to strona agencja celna w awizacji kontenera.
Dokument odprawy: Dokument potwierdzający przeprowadzenie odprawy celnej towaru, którego numer rejestruje się, aby powiązać towar z odprawą. W opisywanym wdrożeniu numer dokumentu odprawy wpisuje agencja celna w formularzu wyniku, a zapisują go oba wyniki odprawy: cały kontener oclony i miejsce uznane. Opisuje to strona agencja celna w awizacji kontenera.
CMR międzynarodowy list przewozowy: Międzynarodowy list przewozowy w drogowym przewozie towarów, wystawiany według konwencji CMR i towarzyszący przesyłce. W opisywanym wdrożeniu rola Eksport zatwierdza CMR wysyłki, a przy wysyłce bez odprawy celnej to zatwierdzenie wpuszcza ją na listę magazynu. Przy rozpoczęciu odprawy system wymaga załącznika dodanego w ostatnich 5 minutach i nie rozpoznaje jego rodzaju. Opisuje to strona wysyłka eksportowa w systemie awizacji.
EUR.1 świadectwo przewozowe: Świadectwo przewozowe potwierdzające preferencyjne pochodzenie towaru, na którego podstawie można zastosować obniżoną stawkę cła z umowy handlowej. W opisywanym wdrożeniu agencja celna zaznacza EUR1 wśród dokumentów wysyłki. Gdy zaznaczy je razem ze znacznikiem dokumentów wiążących, rola Eksport najpierw dołącza dokumenty, a w drugim kroku je zatwierdza. Opisuje to strona wysyłka eksportowa w systemie awizacji.
Zwrot palet: Odmiana zwrotu w systemie awizacji, w której przedmiotem zwrotu są palety, w odróżnieniu od zwrotu towarowego. W opisywanym wdrożeniu pracownik zakłada zwrot palet od razu w statusie 3, z oknem czasowym i danymi transportu, więc nie ma kroku dostawcy. Odbiór zwrotu potwierdza pracownik. Opisuje to strona zwroty od dostawców w portalu awizacji.

Portal klienta i terminale w WMS operatora 3PL

Numer awizo: Oznaczenie wpisywane na zleceniach wydania, dzięki któremu kilka zleceń trafia na jedną wspólną listę do zbiórki. W opisywanym wdrożeniu kolektor nie pyta o numer zlecenia, tylko o numer awizo wpisany na zleceniach wydania, i podaje pozycje wszystkich zleceń z tym numerem w kolejności adresów. Opisuje to strona kompletacja po numerze awizo na kolektorze.
Zbiórka częściowa: Zebranie z pozycji zlecenia mniejszej ilości, niż system zaproponował, zamiast pełnej ilości z karty pozycji. W opisywanym wdrożeniu magazynier na kolektorze może wpisać ilość mniejszą od zaproponowanej, ale nie większą: ekran odmawia wtedy komunikatem z ilością proponowaną. Zasady opisuje strona kompletacja po numerze awizo na kolektorze, a miejsce docelowe zbiórki wyjaśnia hasło strefa wydań.
Półka zbiórkowa: Lokalizacja, z której kompletuje się zamówienia, zasilana z rezerwy. W opisywanym wdrożeniu półka to lokalizacja domyślna artykułu zapisana w kartotece, a w regule podstawowej baza proponuje do zbiórki paletę o najniższym numerze z tej lokalizacji, o ile nie jest zablokowana. Opisuje to strona wybór palety do zbiórki z półki i rezerwy.
Napoczęta paleta: Paleta, z której zebrano już część towaru, a reszta nadal na niej leży. W opisywanym wdrożeniu przy pozycji zamówionej w ilości co najmniej pełnej palety baza proponuje najpierw dokończenie napoczętej palety, o ile ma jeszcze towar, a dopiero potem pełną paletę z rezerwy lub paletę z półki zbiórkowej. Opisuje to strona wybór palety do zbiórki z półki i rezerwy.
Paleta zbiorcza: Paleta, na której zbiera się towar z kilku pozycji jednocześnie, pod jednym numerem. W opisywanym wdrożeniu ekran kompletacji z kontrolą nadaje po wczytaniu numeru awizo jeden numer palety zbiorczej z licznika palet i wpisuje go do wszystkich pozycji zebranych w tej sesji, a wiersz przychodowy dostaje typ palety mieszanej. Opisuje to strona status skompletowane i spakowane.
Status skompletowane: Status zlecenia wydania oznaczający, że towar został zebrany i może przejść kontrolę przed wysyłką. W opisywanym wdrożeniu zatwierdzenie kompletacji z kontrolą nadaje go tylko wtedy, gdy suma zleconych ilości jest równa sumie ilości zebranych, a ekran kontroli i pakowania obsługuje wyłącznie zlecenia z tym statusem. Opisuje to strona status skompletowane i spakowane.
Receptura zestawu: Wykaz składników zestawu wraz z ilością każdego z nich na jeden zestaw. W opisywanym wdrożeniu zestaw to artykuł oznaczony w kartotece flagą zestawu, który ma recepturę: zlecenie przepakowania ma jedną pozycję przychodową zestawów i po jednej pozycji rozchodowej na każdy składnik, a rozpakowanie zwraca składniki według receptury. Opisuje to strona przepakowanie zestawów w WMS.
Minimum i maksimum zapasu: Dolna i górna granica stanu artykułu: poniżej minimum zapas trzeba uzupełnić, a maksimum wyznacza ilość, do której się go uzupełnia. W opisywanym wdrożeniu generator zleceń przepakowania, uruchamiany z menu rejestru, bierze zestawy o stanie nieprzekraczającym minimum i zakłada zlecenie na niedobór do maksimum. Opisuje to strona przepakowanie zestawów w WMS.
Porównywarka etykiet: Ekran, na którym magazynier skanuje dwie etykiety, a system podaje werdykt zgodności. W opisywanym wdrożeniu kolektor zestawia dwa dowolne skany bez wzorca w bazie, a każdą parę, która przeszła wstępną kontrolę długości i struktury, zapisuje w dzienniku razem z obiema wartościami i znacznikiem zgodności, także niezgodną. Opisuje to strona kontrola etykiet na kolektorze.
Słownik zgodności kodów: Zestawienie, które wiąże kod nadany przez klienta z kodami używanymi przez dostawcę, aby skan mógł zostać sprawdzony bez porównywania go z wzorcem. W opisywanym wdrożeniu wpis słownika wiąże kod klienta z jednym lub dwoma kodami dostawcy, a gdy kolektor nie znajdzie kodu klienta, prosi o uzupełnienie słownika. Opisuje to strona kontrola etykiet na kolektorze.
Zadanie uzupełnienia: Polecenie przeniesienia towaru z zapasu na miejsce, z którego się go zbiera, gdy stan tego miejsca spadnie poniżej minimum zapasu. W opisywanym wdrożeniu przycisk w menu rejestru zakłada zadania przesunięcia całej palety, a kolektor realizuje je skanem adresu pobrania i adresu docelowego; w podstawowej wersji zadania paleta jest wybierana według daty przyjęcia. Opisuje to strona uzupełnianie strefy zbiórki zadaniami na kolektor.
Pojemność palety: Ilość sztuk artykułu, która mieści się na jednej pełnej palecie, zapisana w kartotece. W opisywanym wdrożeniu przyjęcie dzieli ilość z dokumentu na pełne palety o tej pojemności i paletę z resztą, a jeden zapis tworzy najwyżej sto palet. Przykład: 250 sztuk przy pojemności 100 daje dwie palety po 100 i jedną z resztą 50. Opisuje to strona przyjęcie towaru na palety według pojemności.
Numer nośnika: Unikalny numer jednostki, na której leży towar, na przykład palety. W opisywanym wdrożeniu każda paleta utworzona w przyjęciu dostaje własny numer nośnika z rocznego licznika oraz własny identyfikator pozycji, a wszystkie palety jednego zapisu trafiają do lokalizacji wybranej w formularzu. Opisuje to strona przyjęcie towaru na palety według pojemności.
Lokalizacja docelowa: Adres, na który trafia paleta po przyjęciu albo przeniesieniu. W opisywanym wdrożeniu terminal przyjmuje towar w dwóch ruchach: najpierw magazynier wpisuje dane towaru, a po zamknięciu palety skanuje lokalizację docelową, której adres terminal sprawdza, czy istnieje i jest dostępny. Pozycja zapisuje się wcześniej pod adresem tymczasowym nadanym przez system. Opisuje to strona przyjęcie na kolektorze w dwóch ruchach.
Metoda wydania: Reguła ustalająca, w jakiej kolejności system bierze palety do wydania, na przykład FIFO albo FEFO. W opisywanym wdrożeniu metodę czyta się z karty klienta, czyli właściciela towaru, a przy pustej lokalizacji w formularzu wydania system rozkłada ilość na kolejne palety według tej metody. Opisuje to strona metoda wydania z karty klienta.
Wydanie jednostkowe: Wydanie z magazynu pojedynczej sztuki wskazanej z listy nośników, razem z jej rzeczywistą wagą. W opisywanym wdrożeniu magazynier wybiera konkretny nośnik z listy numerów palet i kartonów, pole ilości jest zablokowane na jeden, a system zapisuje minus jedną sztukę z atrybutami nośnika, w tym wagami z przyjęcia. Opisuje to strona ewidencja jednostkowa towaru w WMS.
Nośnik zwrotny: Opakowanie wysyłane razem z towarem, które odbiorca ma zwrócić, na przykład paleta. W opisywanym wdrożeniu okno Dopisanie nośników ewidencjonuje je na zleceniu, z rodzajem ze słownika i ilością, a dla wskazanego klienta dokument WZ nie powstanie, dopóki zlecenie nie ma wpisanych nośników. Opisuje to strona nośniki zwrotne i waga palety przed WZ.
Waga palety: Masa palety wychodzącej z magazynu, wpisywana po kompletacji przed wystawieniem dokumentu wydania. W opisywanym wdrożeniu magazyn wpisuje ją w małym oknie jako liczbę całkowitą od 1 do 99999, a dla wskazanego klienta każda zebrana paleta musi mieć wagę, zanim system wygeneruje dokument WZ. Opisuje to strona nośniki zwrotne i waga palety przed WZ.
Numer serii w zleceniu: Pole pozycji zlecenia wydania, w którym wskazuje się partię towaru, a nie samą ilość; nie jest to numer seryjny pojedynczej sztuki. W opisywanym wdrożeniu lista serii pokazuje ilość w nawiasie, a ikona obok pola otwiera podgląd stanu partii po lokalizacjach. Opisuje to strona zlecenie wydania z numerem serii.
Etykieta dostawcy: Etykieta logistyczna nadana przez dostawcę, której dane opisują dostarczaną jednostkę. W opisywanym wdrożeniu dane z etykiet dostawcy wczytane z arkusza czekają w rejestrze, a przyjęcie PZ w buforze powstaje z nich dopiero po czterech kontrolach: indeksu, numeru serii, palety na stanie i terminu ważności. Opisuje to strona generowanie PZ z etykiet dostawcy.
Odbiorca sieciowy: Odbiorca należący do sieci punktów, do którego operator wysyła palety. W opisywanym wdrożeniu kartoteka odbiorcy sieciowego zawiera trasę i numer klienta, a trasa jest zarazem adresem bramy załadunkowej, więc wszystkie palety jednego odbiorcy trafiają pod jedną bramę. Opisuje to strona wysyłki paletowe do sieci odbiorców.
Trasa odbiorcy: Oznaczenie przypisane odbiorcy, według którego grupuje się jego wysyłki. W opisywanym wdrożeniu trasa jest zapisana w kartotece odbiorcy sieciowego i wyznacza bramę załadunkową w magazynie, a przesunięcie palety pod bramę niezgodną z trasą system odrzuca. Opisuje to strona wysyłki paletowe do sieci odbiorców.
Numer klienta odbiorcy: Numer nadany odbiorcy, który operator odczytuje z etykiety palety i wpisuje przy załadunku. W opisywanym wdrożeniu terminal porównuje ten numer dosłownie z numerem zapisanym dla palety; przy niezgodności pokazuje komunikat i czyści pole, a zgodność tworzy pozycję wydania w buforze. Opisuje to strona kontrola załadunku palety skanem.
Importer XML: Moduł, który wczytuje komunikaty w formacie XML z katalogu i zamienia je na dokumenty w systemie. W opisywanym wdrożeniu jeden importer obsługuje kilka formatów: przenosi plik do archiwum przed parsowaniem i zapisuje pozycje jako zlecenie wydania w buforze, a konfiguracja zmienia katalog i zapytanie zapisujące, lecz nowy format wymaga nowego kodu. Opisuje to strona import XML do WMS.
Packing list: Wykaz zawartości przesyłki, w którym towar opisano według palet lub opakowań. W opisywanym wdrożeniu packing list pokazuje szczegół na poziomie palety: numer palety, partię, lokalizację pobrania i ilość. Wiersze sortuje według trasy lokalizacji pobrania, wag na nim nie ma, a kończy go suma sztuk. Opisuje to strona packing list w WMS.
List przewozowy: Dokument towarzyszący przesyłce w transporcie, podpisywany przy załadunku i rozładunku. W opisywanym wdrożeniu list przewozowy sumuje towar według kodu, ma cztery bloki podpisów i stałą klauzulę zwrotu palet: palety należy zwrócić lub wymienić w ciągu 30 dni od daty dostawy, a po terminie wystawia się fakturę za każdą niezwróconą paletę. Opisuje to strona packing list w WMS.
Paletodoba: Jednostka rozliczenia magazynowania: jedna paleta przechowywana przez jedną dobę. W opisywanym wdrożeniu rozliczenie liczy ją dzień po dniu jako palety ze stanem dodatnim z końca poprzedniego dnia plus palety przyjęte tego dnia, więc paleta przyjęta i wydana tego samego dnia też jest paletodobą. Zapytanie pokazuje artykuł paletodoba w T-SQL.
Data na fakturę: Data, według której pozycja wchodzi do rozliczenia, gdy różni się od daty dokumentu. W opisywanym wdrożeniu datą rozliczeniową jest data na fakturę, a gdy jej brak, data dokumentu; reguła obowiązuje we wszystkich kategoriach rozliczenia, więc przyjęcie z końca miesiąca można rozliczyć w następnym okresie. Zapytanie pokazuje artykuł paletodoba w T-SQL, a samą jednostkę wyjaśnia hasło paletodoba.
Model raportowy: Osobna baza lub schemat z danymi potrzebnymi do raportów, zasilany cyklicznie z bazy produkcyjnej. Artykuł o bazie WMS zaleca czytać go kontem tylko do odczytu, aby ciężkie zapytania nie konkurowały z terminalami; to rekomendacja architektoniczna, a nie opis wdrożenia Power BI u operatora. Szczegóły podaje artykuł Power BI nad bazą WMS.
Zabezpieczenia na poziomie wiersza: Mechanizm SQL Server, który filtruje wiersze tabeli według konta użytkownika za pomocą polityki zabezpieczeń i funkcji predykatu. W opisywanym wdrożeniu podobny podział daje warunek wpisany w treść zapytań rejestrów klienta, a artykuł pokazuje odpowiednik w T-SQL dla warstwy raportowej. Opisuje to artykuł Power BI nad bazą WMS.
Wskaźnik wydajnościowy: Miernik pracy magazynu odniesiony do czasu, na przykład liczba linii na roboczogodzinę. W opisywanym wdrożeniu system zapisuje przy pozycji dokumentu login i czas założenia wiersza, ale nie czas trwania operacji, więc takie wskaźniki trzeba oszacować z odstępów między skanami albo z cyklu dokumentu, a wolumenowe da się policzyć od ręki. Opisuje to strona wskaźniki magazynu z danych WMS.
Odcięcie danych po kontrahencie: Ograniczenie widoku użytkownika do rekordów przypisanych do jednego kontrahenta. W opisywanym wdrożeniu w trzech wariantach portalu klienta rejestry mają w treści zapytania warunek, że kontrahent dokumentu lub kartoteki równa się kontrahentowi z konta; klient nie wybiera go ani nie zmieni parametrem adresu, a wariant katalogowy ma własną konfigurację zakresu. Opisuje to strona portal klienta WMS dla operatora 3PL.
Rola klienta: Zestaw uprawnień i pozycji menu przypisany kontu klienta operatora, który w portalu widzi tylko własne dane; ogólne pojęcie opisuje hasło rola użytkownika. W opisywanym wdrożeniu rola klienta występuje w czterech wariantach różniących się sposobem zamawiania, a klient nie ma funkcji magazynowych, takich jak przesunięcia czy przepakowania. Opisuje to strona portal klienta WMS dla operatora 3PL.
Koszyk klienta: Zestaw palet, które klient operatora wybiera z własnego stanu do wydania; inaczej niż w haśle koszyk zamówienia, pozycją jest tu konkretna paleta. W opisywanym wdrożeniu zapis w buforze od razu zmniejsza stan dostępny, więc kolejny koszyk zobaczy już tylko pozostałą ilość, a klient niczego nie zatwierdza. Opisuje to strona koszyk klienta w WMS.

Narzędziownia i TCS.net

Narzędziownia: Magazyn narzędzi, z którego pracownicy pobierają sprzęt na czas pracy i do którego go oddają, wraz z ewidencją tego, co jest na stanie i u kogo. W opisywanym wdrożeniu narzędziownię prowadzi Studio TCS.net bez modułu CMMS: wyłączono grupę CMMS w menu i dwie pozycje formularzy, a konfiguracja modułu została w bazie. Zakres opisuje strona narzędziownia bez modułu CMMS.
Kartoteka narzędzia: Rekord opisujący jeden model narzędzia, do którego odwołują się dokumenty magazynowe; pojedyncze sztuki tego modelu odróżnia numer seryjny. W opisywanym wdrożeniu klasyfikacja w formularzu dopisania i kopiowania ma trzy zależne poziomy (typ, podkategoria, rodzaj), a indeks nadaje się automatycznie przy dopisaniu i kopiowaniu kartoteki. Opisuje to strona kartoteka narzędzia z indeksem z licznika.
Indeks narzędzia: Kod nadawany kartotece narzędzia, po którym wyszukuje się narzędzie w dokumentach i skanuje je, obok kodu EAN. W opisywanym wdrożeniu indeks ma cztery człony: kod działu, myślnik, dwie cyfry roku i sześć cyfr numeru z licznika, na przykład XX-26000001. Opisuje to strona kartoteka narzędzia z indeksem z licznika, a licznik od strony bazy danych omawia artykuł indeks z licznika w formularzu i API.
Numer seryjny narzędzia: Oznaczenie pojedynczej sztuki narzędzia danego modelu, wpisywane przy przyjęciu na stan. W opisywanym wdrożeniu kartoteka ma znacznik, który ustala, czy dokumenty wymagają numeru seryjnego tego narzędzia. Szybkie wypożyczenie pyta o numer tylko przy ustawionym znaczniku, a skan samego indeksu nie dodaje wtedy pozycji. Narzędzia bez numeru mają w dokumentach wartość BRAK. Opisuje to strona szybkie wypożyczenie i zwrot narzędzi skanem.
Wypożyczenie narzędzia: Wydanie narzędzia pracownikowi albo firmie zewnętrznej na czas pracy, z zapisem, kto je ma i ile. W opisywanym wdrożeniu nie ma osobnej tabeli wypożyczeń: wypożyczenie to dokument rozchodu, zwrot to dokument przychodu powiązany z pozycją wypożyczenia, a stan wynika z salda wypożyczenia. Wariant ze skanem opisuje hasło szybkie wypożyczenie, a całość strona ewidencja wypożyczeń narzędzi.
Zwrot częściowy: Zwrot tylko części wypożyczonej ilości, po którym reszta pozostaje do oddania. W opisywanym wdrożeniu pozycja zwrotu jest powiązana z pozycją wypożyczenia, a kontrola sprawdza, czy zwracana ilość nie przekracza pozostałej; w przeciwnym razie formularz podaje, ile zostało do zwrotu. Pozycja znika z listy zwrotów, gdy wróciło wszystko, a saldo wypożyczenia maleje o zwrócone sztuki. Opisuje to strona ewidencja wypożyczeń narzędzi.
Szybkie wypożyczenie: Wypożyczenie wykonywane ze skanu, bez terminu zwrotu i uwag do pozycji. W opisywanym wdrożeniu (pozycja menu Szybkie wydanie) magazynier skanuje najpierw pracownika, a potem narzędzie po indeksie lub kodzie EAN; o numer seryjny system pyta tylko wtedy, gdy kartoteka go wymaga. Każdy skan dodaje jedną sztukę, pozycje trafiają do bufora dokumentu, a numer dokumentu nadaje system przy zatwierdzeniu. Szybki zwrot ma tę samą kolejność. Opisuje to strona szybkie wypożyczenie i zwrot narzędzi skanem.
Saldo wypożyczenia: Ilość narzędzia, która pozostaje u osoby lub firmy po odjęciu zwrotów od wypożyczeń. W opisywanym wdrożeniu klucz salda ma trzy składniki: indeks narzędzia, numer seryjny i osobę albo firmę zewnętrzną, a zwrot częściowy po prostu je zmniejsza. Wypożyczenie wchodzi do salda dopiero po zatwierdzeniu dokumentu. Opisuje to strona saldo zamiast tabeli wypożyczeń.
Przegląd narzędzia: Kontrola stanu technicznego narzędzia w ustalonym terminie, z zapisem wyniku w dokumencie. W opisywanym wdrożeniu przegląd i legalizacja mają ten sam formularz i różnią się typem dokumentu, a planowana data zakończenia wynika z czasu przeglądu wpisanego w kartotece w minutach. Rejestr przeglądów podświetla na czerwono wiersz niezamkniętego dokumentu przy 30 dniach lub mniej do daty rozpoczęcia. Opisuje to strona przegląd i legalizacja w jednym dokumencie.
Bilans otwarcia: Zapis stanów początkowych, od których system zaczyna ewidencję po uruchomieniu albo na początku nowego okresu. W opisywanym wdrożeniu bilans otwarcia przygotowano jako import stanów narzędzi z szablonem w programie; według planu z 2021 roku wprowadza się go na końcu, po trzech pozostałych etapach importu startowego. Osobny wariant dotyczył jednego z działów. Opisuje to strona import startowy narzędziowni z bilansem otwarcia.
Arkusz inwentaryzacji: Dokument spisu z natury, do którego kopiuje się stan systemowy zakresu, aby zestawić go z wynikiem liczenia. W opisywanym wdrożeniu zapis poprzedzają cztery kontrole zakresu: brak dokumentów w buforze, obecność pozycji do spisu, brak arkusza tego zakresu w trakcie realizacji i brak jego pozycji w innym arkuszu w trakcie realizacji. Zapis kopiuje stan z numerami seryjnymi i oznacza kartoteki oraz lokalizacje stanem inwentaryzacji. Opisuje to strona inwentaryzacja narzędzi i cztery kontrole.
Rozchód wewnętrzny: Dokument zdejmujący towar ze stanu magazynu na potrzeby wewnętrzne firmy, bez sprzedaży. W opisywanym wdrożeniu rozchód wewnętrzny (RW) powstaje z wyboru pozycji stanu, z której dokument dziedziczy numer seryjny i lokalizację, a kontrola stanu uwzględnia pozycje z buforów. Bufor rozchodu zmniejsza stan dostępny od razu, a numer dokumentu powstaje przy zatwierdzeniu. Opisuje to strona przyjęcie i rozchód wewnętrzny narzędzi.
Protokół likwidacyjny: Dokument potwierdzający wycofanie zużytego lub zniszczonego składnika z ewidencji, sporządzany zwykle z udziałem komisji. W opisywanym wdrożeniu protokół likwidacyjny narzędzi nie ma osobnego formularza: obsługuje go ten sam formularz co rozchód wewnętrzny, a pracownik występuje w nim jako przewodniczący komisji. Opisuje to strona przyjęcie i rozchód wewnętrzny narzędzi.

Dostawy i atesty w systemie awizacji

Ilość pozostała do dostawy: Ilość pozycji zamówienia, której nie pokryły jeszcze awizacje: ilość zamówiona pomniejszona o sumę ilości tej pozycji zamówienia ze wszystkich awizacji. W opisywanym wdrożeniu żadne pole jej nie przechowuje, bo liczy się ją przy każdym odczycie z nieusuniętych pozycji awizacji. Według ustalenia zakresu wdrożenia dotyczy ilości awizowanych, nie przyjętych na magazyn. Opisuje to strona ilość pozostała do dostawy w awizacji.
Pozycja zamówienia: Jeden wiersz zamówienia zakupowego, który niesie kod pozycji (indeks asortymentu) oraz ilość zamówioną. W opisywanym wdrożeniu awizacja powstaje z pozycji zamówienia, a nie z wolnego tekstu, więc dostawca widzi tylko pozycje z kartoteką asortymentu i z dodatnią ilością pozostałą do dostawy. Według ustaleń wdrożeniowych pozycja niesie też znaczniki wymaganych dokumentów jakościowych. Opisuje to strona pozostało do dostawy w awizacji.
Pełna dostawa: Znacznik w formularzu awizacji, który jednym kliknięciem dopisuje wszystkie pozycje zamówienia pozostałe do dostawy, każdą z ilością równą ilości pozostałej. W opisywanym wdrożeniu formularz pyta przed zapisem o potwierdzenie, pozycje bez kartoteki asortymentu są pomijane, a pozycję dopisaną przez pomyłkę usuwa się w tabeli pojedynczo ikoną. Opisuje to strona pełna dostawa jednym kliknięciem.
Atest materiałowy: Dokument producenta, który potwierdza skład chemiczny i właściwości mechaniczne konkretnej partii materiału. Rodzaje takich dokumentów porządkuje hasło dokument odbioru EN 10204, a numer partii to wytop. W opisywanym wdrożeniu dostawca dołącza atest do pozycji awizacji przed przyjazdem transportu. Opisuje to strona atest przed dostawą przy pozycji zamówienia.
Dokument odbioru EN 10204: Norma europejska, która określa cztery typy dokumentów odbioru dostarczanych z materiałem: 2.1, 2.2, 3.1 i 3.2. W opisywanym wdrożeniu każdy typ ma na pozycji zamówienia własny znacznik wymagania, a okno załączników ma dla niego osobną sekcję z nazwą po polsku i po angielsku. Dokument jest jednym z wymaganych dokumentów jakościowych, jak w haśle atest materiałowy. Opisuje to strona dokumenty jakościowe przy pozycji zamówienia.
Deklaracja przeniesienia oznaczeń DPO: Dokument pośrednika w łańcuchu dostaw, który potwierdza przeniesienie oznaczeń identyfikacyjnych z materiału producenta na materiał dostarczany dalej. W opisywanym wdrożeniu DPO jest jednym z sześciu znaczników wymaganych dokumentów przy pozycji zamówienia i ma osobną sekcję w oknie załączników. Opisuje to strona dokumenty jakościowe przy pozycji zamówienia.
Dyrektywa ciśnieniowa PED: Skrót od Pressure Equipment Directive, dyrektywy Unii Europejskiej dotyczącej sprzętu ciśnieniowego. W dokumentacji materiałowej oznacza dokumenty potwierdzające zgodność materiału z jej wymaganiami. W opisywanym wdrożeniu dokumentacja zgodności z dyrektywą ciśnieniową według punktu 4.3 to jeden ze znaczników wymaganych dokumentów przy pozycji zamówienia. Opisuje to strona dokumenty jakościowe przy pozycji zamówienia.
Wytop: Numer partii materiału nadawany przy jego wytworzeniu; ten sam numer widnieje w dokumencie producenta i łączy dostawę z atestem. W opisywanym wdrożeniu pozycja awizacji zapisuje numer wytopu i numer atestu, każdy do 50 znaków, a w tabeli pozycji można je poprawić; zmiana zostawia wpis w historii awizacji. Opisuje to strona pełna dostawa i poprawki pozycji.
Status wizyty: Status opisujący, gdzie jest transport dostawy, w jednym z czterech stanów: oczekuje na wjazd, na terenie, zakończona albo anulowana. W opisywanym wdrożeniu zmienia go portiernia w oknie zmiany statusu: przycisk Zezwalam na wjazd przenosi wizytę na teren, a w tym samym oknie portiernia zamyka wizytę przy wyjeździe. Status jest niezależny od statusu oceny dokumentacji. Opisuje to strona dwa statusy awizacji.
Status oceny dokumentacji: Status wyliczany z decyzji kontroli jakości przy pozycjach awizacji; nikt nie wpisuje go ręcznie. W opisywanym wdrożeniu ma sześć wartości: Nowa, Zaakceptowana, Odrzucona, Częściowo zaakceptowana, Częściowo obsłużona i Brak. Nie zmienia statusu wizyty, więc zakończenie wizyty nie czeka na decyzję kontroli jakości. Opisuje to strona dwa statusy awizacji.
Anulowanie awizacji: Zmiana statusu awizacji na anulowaną, bez kasowania danych. W opisywanym wdrożeniu anulowanie oznacza jako anulowane wszystkie pozycje awizacji, a ilość wraca do puli zamówienia, bo ilość pozostała do dostawy liczy się z pozycji nieanulowanych. Okno anulowania ma pole z przyczyną, którą zapisuje historia. Opisuje to strona anulowanie awizacji zwalnia ilość.
Zamówienie zakupowe: Dokument, którym kupujący zamawia u dostawcy materiał lub towar w określonej ilości. W opisywanym wdrożeniu zamówienia wchodzą do systemu awizacji z plików csv i xlsx, a dostawca widzi je na liście dopiero wtedy, gdy istnieje kartoteka asortymentu i kartoteka kontrahenta. Import aktualizujący oznacza błędem pozycje, na które ktoś już awizował. Opisuje to strona zamówienia zakupowe w systemie awizacji.
Dyskusja przy pozycji: Wątek rozmowy przypięty do pozycji zamówienia, w którym uczestnicy wymieniają wpisy i odpowiedzi zamiast wiadomości e-mail. W opisywanym wdrożeniu wpis ma temat do 50 znaków i treść, a pliki dołącza się w oknie dyskusji otwieranym z tabeli pozycji. Komentarz przy pozycji uruchamia powiadomienie e-mail, dyskusja całej awizacji nie. Opisuje to strona dyskusja przy pozycji zamiast łańcuszka maili.
Powiadomienie e-mail w awizacji: Wiadomość, którą system przygotowuje po zdarzeniu w awizacji i kieruje do właściwej strony. W opisywanym wdrożeniu część wiadomości powstaje od razu przy zapisie, a część w cyklicznym przebiegu zadania w tle; wiadomość trafia do kolejki wysyłki, a brak adresata z adresem oznacza brak wiadomości. Rejestr pilnuje duplikatów. Opisuje to strona kiedy system pisze do dostawcy.

Plac i brama w systemie awizacji

Portiernia: Stanowisko przy bramie zakładu, które rejestruje wjazdy i wyjazdy pojazdów. W opisywanym wdrożeniu portiernia ma własne menu i obsługuje transport w jednym oknie zmiany statusu: wybiera rampę, przyciskiem Zezwalam na wjazd wpuszcza pojazd, a przy wyjeździe zamyka wizytę w tym samym oknie. Rampę uznaje się za zajętą, gdy w rejestrze pojazdów jest na nią aktywny wpis. Opisuje to strona portiernia prowadzi transport w jednym oknie.
Wjazd nieawizowany: Wjazd pojazdu na teren zakładu bez wcześniejszej awizacji. W opisywanym wdrożeniu portier rejestruje go krótkim formularzem, a system od razu tworzy pełną awizację ze statusem na terenie i numerem z tej samej puli co zwykłe awizacje. Do wskazania, kto wchodzi, wystarczy wybrany kontrahent albo nazwa firmy od 5 znaków. Auto dostaje przepustkę. Opisuje to strona wjazd bez awizacji z przepustką.
Przepustka: Dokument uprawniający osobę lub pojazd do przebywania na terenie zakładu. W opisywanym wdrożeniu system otwiera przepustkę w formacie PDF po zapisie wjazdu nieawizowanego, gotową do wydruku i z numerem awizacji. Do wydruku służy też przycisk Przepustka w zestawieniu wjazdów nieawizowanych w menu logistyki. Opisuje to strona przepustka dla auta bez awizacji.
Okno czasowe wygaszone: Okno czasowe w siatce terminów, które jest widoczne, ale nie reaguje na kliknięcie, bo jest zajęte albo jego godzina już minęła; ogólne pojęcie opisuje hasło okno czasowe. W opisywanym wdrożeniu dymek podaje powód: Okno zajęte (liczba/limit) albo Godzina już minęła. Wolne okno można kliknąć, a formularz sam zaznacza pierwsze wolne. Opisuje to strona okna czasowe dostaw.
Tryb na dziś: Sposób otwarcia formularza awizacji, w którym w kalendarzu można wybrać bieżący dzień roboczy, a nie dopiero następny. W opisywanym wdrożeniu włącza go parametr adresu pozycji menu, bez osobnego formularza. Parametr zmienia tylko dolną granicę kalendarza, a godziny minione są wygaszone w obu trybach, jak w haśle okno czasowe wygaszone. Opisuje to strona okna czasowe dostaw i tryb na dziś.
Nadwyżka ilości: Ilość awizowana większa od ilości pozostałej w zamówieniu. W opisywanym wdrożeniu formularz jej nie blokuje: gdy wpisana ilość przekracza pozostałą, obok pola Ilość pojawia się czerwony tekst z pozostałą liczbą, a przycisk dopisania działa jak zwykle. Według dokumentacji wdrożenia powodem są zamówienia na ilość szacowaną. Pole przyjmuje liczby całkowite do 99 999 999. Opisuje to strona dostawa większa niż zamówienie.

Użytkownicy i jakość w portalu awizacji

Rola w portalu awizacji: Funkcja w firmie lub u dostawcy, której portal przypisuje własne menu i zestawienia; ogólne pojęcie opisuje hasło rola użytkownika. W opisywanym wdrożeniu portal ma pięć funkcji: logistykę klienta, dział zakupów, portiernię, kontrolę jakości i dostawcę, a podział zapisano w konfiguracji menu, nie w kodzie. Zestawienia dostawcy zawęża konto do jego kontrahenta. Opisuje to strona kto co widzi w portalu awizacji.
Wersja językowa portalu: Ustawienie konta, które określa język ekranów i wiadomości. W opisywanym wdrożeniu to pole tekstowe Wersja językowa przy koncie: dla ekranów puste pole oznacza polski, a kod profilu angielskiego daje wersję angielską dla dostawców zagranicznych. Przeglądarka pobiera słownik z kodem języka konta, a fraza bez wpisu w słowniku zostaje w oryginale. Opisuje to strona portal awizacji w dwóch wersjach językowych.
Kontrola jakości dostawy: Ocena dokumentów jakościowych dostawy, w której dział jakości akceptuje albo odrzuca pozycje. W opisywanym wdrożeniu decyzje zapadają pozycja po pozycji w tabeli otwieranej z kolejki kontroli jakości, a status całej awizacji wylicza system, jak w haśle status oceny dokumentacji. Zakupy i dostawcy widzą decyzje tylko do odczytu. Opisuje to strona kontrola jakości pozycja po pozycji.
Weryfikacja atestu modelem językowym: Odczyt atestu przez model językowy, który porównuje dokument z wymaganiami i opisuje cechy po kolei. W opisywanym wdrożeniu model zwraca wyniki cech, a końcowy werdykt przelicza kod; wynik pojawia się w raporcie do wydruku. Raport nie jest gwarancją zgodności, bo ocenę potwierdza człowiek: stopka mówi o potwierdzeniu przez dział jakości. Opisuje to strona sztuczna inteligencja czyta atest.
Wzorzec wymagań materiałowych: Dokument tekstowy w stałym układzie, który zapisuje wymagania wobec materiału tak, by czytał go człowiek i model językowy. W opisywanym wdrożeniu limity pochodzą wyłącznie z wzorca, a indeks doboru wybiera jeden wzorzec najpierw po rodzaju materiału, a dopiero potem po specyfikacji i wymiarze. Gdy wzorca brak, wynik oceny to brak możliwości oceny. Opisuje to strona wzorzec wymagań materiałowych dla modelu.

T-SQL w portalu awizacji

Tożsamość sesji: Informacja o tym, kim jest użytkownik wykonujący zapytanie, ustalana po stronie bazy danych, a nie przyjmowana z parametru formularza; wartość z formularza jest wtedy tylko podpowiedzią. W opisywanym wdrożeniu ustala ją jedna funkcja tabelowa inline jako jedna z warstw kontroli, która wymaga utrzymania; podobny filtr wierszy opisuje hasło zabezpieczenia na poziomie wiersza. Opisuje to artykuł funkcja tożsamości w SQL Server.
Funkcja tabelowa inline: Funkcja SQL Server, która zwraca tabelę z jednego zapytania SELECT, bez bloku BEGIN i END. Można jej użyć w podzapytaniu, na przykład wewnątrz EXISTS, a optymalizator rozwija jej treść do planu zapytania. W opisywanym wdrożeniu taka funkcja zwraca zawsze jeden wiersz o trzech możliwych znaczeniach, a zapytania traktują parametr z formularza jako podpowiedź. Tożsamość konta ustala się w ten sposób, jak w haśle tożsamość sesji. Opisuje to artykuł funkcja tożsamości w SQL Server.
Tabela kontrolna powiadomień: Wąska tabela w bazie danych, w której każde zdarzenie wymagające wiadomości ma jeden wiersz. W opisywanym wdrożeniu zapytanie pomija zdarzenia obecne w tabeli, a wpis i wiadomość zapisują się w jednej transakcji, więc pytanie, czy wiadomość już wyszła, nie wymaga przeszukiwania historii wysyłek. Unikalny klucz zdarzenia opisano jako wzorzec; ogólne pojęcie kolejki wyjaśnia hasło kolejka wysyłki. Opisuje to artykuł jeden mail na zdarzenie.
Skrót treści hash: Liczba o stałej długości wyliczana z treści funkcją skrótu, na przykład SHA2_256: ta sama treść daje ten sam skrót, a zmiana jednego znaku zmienia wynik. W opisywanym wdrożeniu skrypt zmiany porównuje skrót treści zapytania zapisanego w tabeli konfiguracji ze skrótem stanu z analizy i zatrzymuje się przy niezgodności. Skrót zależy od typu danych, bo varchar i nvarchar dają różne wyniki. Opisuje to artykuł zmiana zapisanych w bazie zapytań.
Tryb próbny skryptu: Uruchomienie skryptu zmiany, które wykonuje wszystkie kroki i kończy się cofnięciem transakcji, więc stan bazy się nie zmienia, a wynik próby można przejrzeć. W opisywanym wdrożeniu tryb próbny jest domyślny, a o zatwierdzeniu decyduje wartość z sp_set_session_context: zero oznacza ROLLBACK, jeden oznacza COMMIT. Wartość działa w jednej sesji, także po instrukcjach GO. Opisuje to artykuł zmiana zapisanych w bazie zapytań.
OPENJSON: Funkcja tabelowa SQL Server, która zamienia tekst JSON na tabelę; klauzula WITH nadaje kolumnom typy, więc wynik łączy się zwykłym złączeniem z innymi tabelami. Wymaga poziomu zgodności bazy co najmniej 130. W projekcie opisanym w artykule model zwraca JSON z cechami atestu, a procedura łączy go z tabelą limitów i liczy werdykt; to wzorzec architektury, a nie wdrożenie klienta. Wynik potwierdza człowiek. Opisuje to artykuł ocena atestu w T-SQL.

Zgłoszenia i numery w systemie reklamacji

Numer reklamacji: Numer dokumentu przyjętej reklamacji, nadawany z licznika miesięcznego, na przykład 2026-10-0007 (przykład). Różni się od numeru RMA, który klient dostaje przy otwarciu formularza. W opisywanym wdrożeniu zgłoszenie z Internetu ma to pole puste, a numer powstaje przy pierwszym zapisie pracownika w Edycji. Opisuje to strona zgłoszenie z Internetu a dokument reklamacji.
Numer referencyjny reklamacji: Techniczny numer dokumentu w postaci liczby, pod którym zapisują się załączniki i wpisy powiązane z reklamacją. W opisywanym wdrożeniu usługa numerująca nadaje go przy otwarciu formularza, więc klient może wgrywać pliki jeszcze przed wysłaniem zgłoszenia; w formularzu pracownika pole jest tylko do odczytu. Opisuje to strona zgłoszenie z Internetu a dokument reklamacji.
Kolejka zgłoszeń: Osobna lista, na której zgłoszenia czekają na przyjęcie przez pracownika i nie są jeszcze dokumentami. W opisywanym wdrożeniu to pozycja menu Oczekujące RMA: pokazuje zgłoszenia z Internetu z etapem Nowa, bez numeru reklamacji, najnowsze na górze. Listy robocze pokazują wyłącznie dokumenty przyjęte. Opisuje to strona kolejka Oczekujące RMA.
Przyjęcie zgłoszenia: Pierwszy zapis pracownika w Edycji, który zamienia wpis roboczy w dokument reklamacji. W opisywanym wdrożeniu zgłoszenie dostaje wtedy numer reklamacji, jeśli pole jest puste. W historii powstaje wpis Edycja dokumentu, a w kalendarzu wpis reklamacji, o ile go jeszcze nie ma. Sprawa trafia na listę Przyjęte Nowe. Opisuje to strona przyjęcie zgłoszenia z Internetu.
Kod PIN w formularzu: Ośmioznakowy kod losowany przy otwarciu formularza i wyświetlony nad polem. Klient przepisuje go przed wysyłką, a formularz porównuje przepisany kod z wyświetlonym. Formularz traktuje go jako krok przed wysyłką, nie jako weryfikację tożsamości. W opisywanym wdrożeniu przy różnicy pojawia się komunikat Kod PIN niepoprawny. Opisuje to strona formularz reklamacji dla klienta bez konta.

Partnerzy, wady i serwis w reklamacji

Słownik wad: Słownik rodzajów wad, z którego pole Rodzaj wady czyta pozycje; wada nieaktywna nie pojawia się na żadnej liście. W opisywanym wdrożeniu po wyborze produktu pole pokazuje tylko wady przypisane mu przez administratora, a gdy produkt nie ma przypisań, otwiera się pełny słownik aktywnych wad. Opisuje to strona rodzaj wady zależny od produktu.
Partner sprzedaży: Sklep lub inna firma sprzedająca wyrób, która zgłasza reklamacje klientów ze swojego konta. W opisywanym wdrożeniu formularz partnera ma pole Firma ustawione na jego kontrahenta, bez listy wyboru, a listy reklamacji i wyszukiwarka Szukaj są zawężone tym samym identyfikatorem. Po zapisie partner ma przyciski Podgląd i Wydruk. Opisuje to strona partner sprzedaży pracuje na własnych reklamacjach.
Składnik reklamacji: Element wyrobu powiązany z reklamacją i zapisany na liście składników sprawy. W opisywanym wdrożeniu serwis dopisuje go w sekcji Składniki formularza Edycja, wybierając ze słownika od dwóch znaków. Usunięcie wymaga potwierdzenia, a pozycja jest oznaczana jako usunięta, nie kasowana. Opisuje to strona składniki i usługi serwisowe przy reklamacji.
Usługa serwisowa: Pozycja z ceną i ilością dopisywana do reklamacji, przy której można wskazać serwisanta. W opisywanym wdrożeniu panel Usługi serwisowe i naprawy gwarancyjne otwiera przycisk Usługi na liście W realizacji serwis. Cena z kartoteki jest tylko podpowiedzią, serwis może ją zmienić, a ilość jest liczbą całkowitą. Opisuje to strona usługi serwisowe przy reklamacji.

Terminy, statusy i wiadomości w reklamacji

Termin rozpatrzenia reklamacji: Data, do której reklamacja ma zostać rozpatrzona. W opisywanym wdrożeniu procedura rejestracji ustawia ją na datę zgłoszenia plus 14 dni kalendarzowych, a lista pokazuje liczbę dni do terminu w kolorowanej komórce Dni. Kolor wynika z wiersza słownika, a zmiana domyślnych 14 dni należy do programisty. Opisuje to strona termin reklamacji w kolorach.
Etap reklamacji: Pole reklamacji, które wybiera listę w menu, na której leży sprawa. W opisywanym wdrożeniu etap ma kilka wartości, na przykład Nowa i W realizacji, a jego zmiana przenosi dokument na inną listę. Jest niezależny od statusu, a system nie sprawdza zgodności obu pól. Opisuje to strona etap i status reklamacji.
Status reklamacji: Pole opisujące stan pośredni sprawy, niezależne od etapu. W opisywanym wdrożeniu status pochodzi z jednego słownika z etapem i kolorem, a zmienia się go na ekranie Status otwieranym z listy albo w formularzu edycji. Wybór statusu nie ustawia etapu. Partner sprzedaży widzi status tylko do odczytu. Opisuje to strona etap i status reklamacji.
Szablon wiadomości: Gotowy tekst e-maila lub SMS-a z polami, które system wypełnia danymi dokumentu. W opisywanym wdrożeniu szablon jest wierszem słownika, a listy mają własne szablony pod przyciskiem Wyślij. Pracownik może poprawić tekst i zatwierdza wysyłkę sam, a zmiana etapu niczego nie wysyła. Opisuje to strona wiadomość do klienta z szablonu.
Znacznik pola w szablonie: Fragment tekstu szablonu, który zamienia się na wartość z bazy, gdy otwiera się ekran wiadomości. Wskazuje kolumnę tabeli i klucz dokumentu. W opisywanym wdrożeniu działa w e-mailu i w SMS-ie, a podział wiersza i łącze tylko w e-mailu. Numer reklamacji jest w wiadomości dopiero po przyjęciu zgłoszenia. Opisuje to strona pola z bazy w szablonie.

Konfiguracja i T-SQL w module reklamacji

Stan roboczy dokumentu: Stan zapisanego wpisu, który nie jest jeszcze przyjętym dokumentem. W opisywanym wdrożeniu formularz dla klienta bez konta zapisuje wpis roboczy z etapem Nowa i statusem Nowa, bez numeru reklamacji, a zgłoszenie czeka na liście Oczekujące RMA. Zgłoszenia pracownika i partnera od razu są przyjęte. Opisuje to strona trzy wejścia do jednej tabeli reklamacji.
Skorowidz słownik modułu: Słownik modułu: lista wpisów jednego rodzaju, z której formularze i listy czytają wartości oraz kolory. W opisywanym wdrożeniu administrator dopisuje i edytuje wpisy przyciskami Dopisz i Edycja w menu Kartoteki, Słowniki, a pole Aktywne wyłącza wpis bez kasowania. Zmiana wpisu nie wymaga nowej wersji programu. Opisuje to strona co administrator zmieni sam w module reklamacji.
Procedura zapisu: Procedura składowana, która zapisuje nowy dokument do bazy i ustawia jego wartości początkowe. W opisywanym wdrożeniu trzy formularze o różnych polach wołają tę samą procedurę z innymi stałymi i zapisują do jednej tabeli. Reguła zapisana w procedurze, na przykład domyślny termin 14 dni, obowiązuje więc wszystkie wejścia naraz. Opisuje to strona jedna procedura zapisu.
THROW: Instrukcja T-SQL, która zgłasza błąd wywołującemu; użyta w bloku CATCH bez parametrów przekazuje dalej oryginalny błąd z nazwą procedury i numerem linii. Sama nie cofa transakcji. Blok CATCH z samym ROLLBACK ukrywa błąd i wygląda jak sukces, więc po ROLLBACK i zapisie do tabeli błędów trzeba jeszcze wywołać THROW. Opisuje to artykuł TRY CATCH w procedurze zapisu. Trzy błędy w samym bloku CATCH przesłaniają oryginalny błąd; opisuje to artykuł o zmiennej tabelowej.
XACT_ABORT: Opcja sesji SQL Server, po której włączeniu błąd wykonania w otwartej transakcji powoduje jej cofnięcie albo oznacza ją jako nieodwołalną, gdy XACT_STATE() zwraca -1. W artykule procedura zapisu ustawia SET XACT_ABORT ON, a w bloku CATCH pomija zapis do tabeli błędów w tym stanie. Opisuje to artykuł THROW po ROLLBACK w procedurze zapisu.
QUOTENAME: Funkcja T-SQL, która otacza nazwę nawiasami kwadratowymi i podwaja znak ] wewnątrz nazwy, więc nazwa pozostaje poprawna składniowo w tekście zapytania. Nie ogranicza dostępu, bo każda istniejąca kolumna dałaby się odczytać; nazwy sprawdza też lista dozwolonych pól. Artykuł pokazuje ją z parametrem klucza w sp_executesql. Opisuje to artykuł podstawianie pól w szablonie T-SQL.
Lista dozwolonych pól: Tabela zapisująca, które kolumny wolno wstawić do szablonu wiadomości. W artykule procedura sprawdza token na tej liście przed zbudowaniem zapytania, a przez COL_LENGTH także to, czy kolumny nadal istnieją; pole spoza listy kończy się błędem. Zapytanie kontrolne wykrywa wpisy wskazujące usuniętą kolumnę. Opisuje to artykuł szablon wiadomości z polami z tabeli.

Rozliczanie magazynowania w WMS

Dni wolne od opłat: Liczba dni kalendarzowych od przyjęcia palety, za które kontrahent nie płaci za składowanie. W opisywanym wdrożeniu wpisuje się ją w polu Ilość dni wolnych w kartotece kontrahenta (od 0 do 999), a dzień przyjęcia nie jest naliczany: przy wartości 3 paleta przyjęta w dniu D jest naliczana od dnia D+3. Opisuje to strona rozliczanie magazynowania z dniami wolnymi. Inny wariant liczenia opisuje hasło paletodoba.
Cennik z przedziałami: Cennik, w którym stawka zależy od liczby palet: pozycje tego samego rodzaju palety mają granice od i do. W opisywanym wdrożeniu dla każdego dnia wybiera się pozycję, do której mieści się liczba naliczanych palet. Wszystkie palety tego dnia wycenia się według stawki jednego przedziału, bez progresji. Granice wpisuje się w polach Ilość palet od i Ilość palet do. Opisuje to strona stawka zależna od liczby palet.
Przedział liczby palet: Zakres od-do w pozycji cennika, do którego należy liczba palet naliczanych w danym dniu. W opisywanym wdrożeniu obie granice należą do przedziału, pola przyjmują liczby od 0 do 9999, a dla liczby palet poza przedziałami system wybiera pozycję o najbliższej górnej granicy. Pozycje cennika opisuje hasło cennik z przedziałami. Stawkę dnia z przedziału opisuje strona rozliczanie magazynowania palet.

Strefa celna w kartotekach WMS

Towar celny: Artykuł z zaznaczonym polem wyboru Towar celny w kartotece towaru, czyli jedno z dwóch oznaczeń strefy celnej. W opisywanym wdrożeniu przy przyjęciu w przeglądarce lista Lokalizacja pokazuje takiemu towarowi tylko miejsca strefy celnej, a listy stanów w wydaniach tych miejsc nie pokazują. Strefa jest tu regułą o miejscu składowania, a nie rejestrem dokumentów celnych. Opisuje to strona strefa celna w kartotekach WMS. Inny wariant strefy opisuje hasło strefa celna.
Kod strefy lokalizacji: Wymagane pole Strefa w kartotece lokalizacji, wybierane z listy. W opisywanym wdrożeniu słownik stref ma obok stref standardowych, na przykład odkładczej i kompletacji, jeden dopisany wpis Strefa celna. Lokalizacja z tym wpisem jest strefą celną. Według dokumentacji oba oznaczenia zapisano w istniejących polach kartotek. Drugie oznaczenie opisuje hasło towar celny, a całość strona kod strefy w kartotece lokalizacji.

Test nowych transakcji terminala na produkcji

Rola testowa: Rola terminala, do której według dokumentacji wdrożeniowej przypisano transakcje testowe, więc rola magazynierów ich nie widzi w menu. Ogranicza widoczność kafli i nie jest zabezpieczeniem technicznym. W opisywanym wdrożeniu każda nowa transakcja ma własny wpis z dopiskiem TEST, a ogólne pojęcie roli wyjaśnia hasło rola użytkownika. Opisuje to strona test transakcji terminala na produkcji.
Znacznik wersji: Część adresu pliku transakcji, której zmiana sprawia, że przeglądarka terminala pobiera nowy plik. W opisywanym wdrożeniu znaczniki transakcji testowych mają postać daty z dwucyfrowym numerem kolejnym, a po zmianie konfiguracji w bazie nadal trzeba zresetować pamięć podręczną aplikacji i zalogować się ponownie. Opisuje to strona test transakcji terminala na produkcji.

Wzorce T-SQL dla magazynu

STRING_AGG: Funkcja agregująca T-SQL, która skleja wartości z wielu wierszy w jeden tekst z podanym separatorem. Jest dostępna od SQL Server 2017, a klauzula WITHIN GROUP wymaga poziomu zgodności 110. Wynik ma limit 8000 bajtów, dopóki składnik nie jest typu max. W przykładzie artykułu skleja numery seryjne i partie w jedną kolumnę raportu. Opisuje to artykuł STRING_AGG w raporcie T-SQL.
Saldo netto lokalizacji saldo lokalizacji: Stan lokalizacji i palety liczony jako suma ilości z ruchów: przyjęcia są dodatnie, rozchody ujemne. W przykładzie artykułu przyjęcie liczy się po zatwierdzeniu, a rozchód już od zapisu w buforze, więc lokalizacja po całkowitym wydaniu ma saldo zero. Opisuje to artykuł saldo lokalizacji w T-SQL.
HAVING: Klauzula T-SQL, która filtruje grupy po agregacji, a nie wiersze przed grupowaniem jak WHERE. W przykładzie artykułu HAVING SUM po grupowaniu według typu i statusu ruchu ocenia przyjęcia i rozchody osobno, więc lokalizacja po całkowitym wydaniu wraca do wyniku. Poprawne jest jedno GROUP BY po adresie i palecie, jak w haśle saldo netto lokalizacji. Opisuje to artykuł pułapka HAVING po typie ruchu.
Miękkie usuwanie: Usunięcie przez zmianę znacznika, bez kasowania wiersza, więc historię numerów dokumentu da się odtworzyć. Zwykły indeks unikalny liczy także wiersze usunięte, dlatego ponowny wpis tego samego numeru kończy się błędem. W przykładzie artykułu numery seryjne i partie usuwa się miękko, a jednoznaczności numerów aktywnych pilnuje indeks filtrowany. Opisuje to artykuł indeks filtrowany a miękkie usuwanie. W opisywanym wdrożeniu pozycja usunięta w ERP zostaje w danych i znika z list wyboru. Opisuje to strona import zamówień z ERP.
Indeks filtrowany: Indeks z warunkiem WHERE, który obejmuje tylko wiersze spełniające ten warunek. W przykładzie artykułu indeks unikalny z filtrem na status aktywny i rodzaj numeru pomija wiersze usunięte miękko, więc numer można wpisać ponownie, a duplikat numeru aktywnego daje błąd 2601. Założenie takiego indeksu wymaga w sesji opcji QUOTED_IDENTIFIER ON. Opisuje to artykuł numer unikalny z miękkim usuwaniem. Filtr na status w toku dopuszcza najwyżej jeden taki wpis i wiele zakończonych, jak opisuje artykuł o idempotencji wysyłki.
Błąd 2601: Błąd SQL Server zgłaszany przy próbie wpisania duplikatu do kolumn objętych indeksem unikalnym. Naruszenie ograniczenia UNIQUE daje błąd 2627, więc kod rozpoznający duplikat sprawdza oba numery i przekazuje inne błędy dalej przez THROW. W przykładzie artykułu błąd 2601 zgłasza też zwykły indeks przy ponownym wpisie numeru usuniętego miękko. Opisuje to artykuł błąd 2601 przy miękkim usuwaniu.
Najbliższy zakres: Zakres cennika wybierany dla liczby palet, która wypada poza wszystkimi zakresami. Zależy od przyjętej metryki: odległość do górnej granicy i odległość od przedziału mogą wskazać różne ceny, więc metrykę trzeba zapisać w regule. W przykładzie artykułu wybiera go OUTER APPLY z TOP (1) i ORDER BY, w którym zakres obejmujący liczbę ma pierwszeństwo. Opisuje to artykuł zakresy cennika w T-SQL.

Zamówienia wewnętrzne punktów w WMS

Okno zamówień: Przedział, w którym punkt sprzedaży może złożyć zamówienie do magazynu centralnego, wyznaczony zwykle dniem tygodnia i godziną graniczną. Inaczej niż okno czasowe rampy czy okno dostawy dotyczy składania zamówień. W opisywanym wdrożeniu ekran zapisu koszyka porównuje dzień i godzinę z zegara komputera z konfiguracją punktu i pokazuje komunikat zamiast przycisków, gdy dziś nie jest dniem zamówień. Opisuje to strona okno zamówień punktu.
Godzina graniczna: Godzina, do której w dniu zamówień można złożyć zamówienie; po niej obowiązuje inna reguła, na przykład domówienie albo blokada. W opisywanym wdrożeniu zapis koszyka jest możliwy przez całą godzinę podaną w konfiguracji jako graniczną, a po niej okno oferuje domówienie albo komunikat blokady. Opisuje to strona godzina graniczna zamówień punktu. Wzorzec T-SQL, niezwiązany z tym ekranem, pokazuje artykuł dzień tygodnia i DATEFIRST w T-SQL.
Domówienie: Dopisanie pozycji do zamówienia złożonego wcześniej, zamiast zakładania nowego. W opisywanym wdrożeniu okno zapisu koszyka oferuje wyłącznie przycisk Zapisz domówienia, gdy punkt ma dziś zamówienie, które nie zostało jeszcze zamknięte, także przed godziną graniczną. Po godzinie granicznej bez takiego zamówienia zamiast przycisków pojawia się komunikat blokady. Zasady opisuje strona domówienie po godzinie granicznej.
Koszyk punktu: Zestaw pozycji, które użytkownik punktu sprzedaży zbiera przed zapisem zamówień do magazynu centralnego; pozycje czekają w buforze, jeszcze niezatwierdzone. W opisywanym wdrożeniu zapis koszyka przekazuje do zapisu osobno każdą parę rodzaju zamówienia i działu, a zgodnie z założeniem daje to osobne zamówienia. Inne znaczenia opisują hasła koszyk zamówienia i koszyk klienta. Opisuje to strona koszyk punktu sprzedaży.
Rodzaj zamówienia: Cecha zamówienia wybierana jako pierwsza w kreatorze, od której zależy lista działów do wyboru. W opisywanym wdrożeniu lista rodzajów jest pobierana dla danego punktu, a karta punktu ma tabelę rodzajów dozwolonych. Po wyborze rodzaju i działu kreator otwiera rejestr artykułów i przekazuje oba wybory dalej, a przy zapisie koszyka każda para rodzaj-dział trafia do zapisu osobno. Opisuje to strona rodzaj i dział w kreatorze.
Zamówienie wewnętrzne: Zamówienie składane w obrębie jednej firmy lub grupy, na przykład przez punkt sprzedaży do magazynu centralnego. W opisywanym wdrożeniu użytkownik punktu zbiera pozycje w koszyku punktu, a zamówienia zapisują się dopiero przy zapisie koszyka, osobno dla każdej pary rodzaj-dział. Okno zapisu zamyka się po przekazaniu grup do zapisu. Opisuje to strona zamówienie wewnętrzne punktu.
Opakowanie zbiorcze: Jednostka złożona z kilku sztuk tego samego artykułu, identyfikowana własnym kodem EAN i znaną liczbą sztuk. W opisywanym wdrożeniu kartoteka artykułu niesie kody EAN z liczbą sztuk w opakowaniu, a kod z liczbą jeden jest kodem jednosztukowym. Okno dopisywania pozycji przelicza sztuki jako liczbę sztuk w opakowaniu razy liczbę opakowań i zapisuje obie liczby. Kod opisuje hasło kod EAN opakowania, a całość strona opakowania zbiorcze w zamówieniu.
Kod EAN opakowania: Kod kreskowy EAN przypisany do opakowania zbiorczego, a nie do pojedynczej sztuki, razem z liczbą sztuk w opakowaniu. W opisywanym wdrożeniu artykuł zamawiany także w sztukach musi mieć kod jednosztukowy, a artykuł oznaczony jako zamawiany tylko w opakowaniach co najmniej jeden kod opakowania. Bez właściwego kodu okno dopisywania pokazuje komunikat i ukrywa przycisk Dopisz. Opisuje to strona kody EAN opakowań w kartotece.
Ilość dostępna: Ilość artykułu możliwa do zamówienia lub wydania w danej chwili, odczytywana ze stanu magazynu. W opisywanym wdrożeniu okno dopisywania pokazuje pole Ilość dostępna tylko dla artykułów oznaczonych w kartotece jako wyprzedaż, a przekroczenie tej ilości kończy się komunikatem. Ekran porównuje wartość odczytaną przy otwarciu okna. Inny sygnał dostępności opisuje hasło znacznik dostępności, a limit strona limit ilości dla wyprzedaży.

Zamówienie do dostawcy i przyjęcie z fakturą

Zamówienie do dostawcy: Dokument, którym dział zamówień zamawia towar u dostawcy w imieniu spółki. W opisywanym wdrożeniu ma nagłówek i pozycje, a symbolem dokumentu jest ZPZ. Przy dopisaniu pozycji formularz podstawia cenę zakupu, a cenę sprzedaży netto i narzut pobiera z kartoteki w tle i porównuje je z ceną wpisaną. Zamówienia w systemie awizacji opisuje hasło zamówienie zakupowe, a to wdrożenie strona zamówienie do dostawcy z kontrolą ceny.
Cena zakupu: Cena, po której kupuje się towar od dostawcy; w kartotece artykułu służy jako podpowiedź przy zamówieniu. W opisywanym wdrożeniu formularz zamówienia do dostawcy podstawia ją do pola Cena netto i pozwala zmienić. Cena zakupu wyższa od ceny sprzedaży netto blokuje dopisanie pozycji komunikatem Cena zakupu jest wyższa od ceny sprzedaży!. Drugą kontrolę opisuje hasło narzut, a całość strona kontrola ceny zakupu.
Narzut: Procent doliczany do ceny zakupu przy ustalaniu ceny sprzedaży. W opisywanym wdrożeniu narzut zapisuje się w kartotece artykułu: wybór grupy artykułów podstawia narzut grupy, który można zmienić dla konkretnego artykułu. Gdy różnica między ceną sprzedaży a ceną zakupu jest mniejsza niż narzut z kartoteki, formularz zamówienia do dostawcy pyta, czy dopisać pozycję. Opisuje to strona narzut w zamówieniu do dostawcy.
Pozostała ilość zamówienia: Ilość pozycji zamówienia do dostawcy, której dostawa jeszcze nie objęła. W opisywanym wdrożeniu lista Asortyment w przyjęciu pokazuje pozycje wybranego zamówienia z pozostałą ilością w nawiasie, a przed dopisaniem pozycji ekran porównuje z nią wpisaną ilość. Kontrola działa w ekranie. Podobne pojęcie w awizacjach opisuje hasło ilość pozostała do dostawy, a to wdrożenie strona przyjęcie do zamówienia z fakturą.
Wartość z faktury: Wartość pozycji wpisana z faktury dostawcy, z której system wylicza cenę jednostkową. W opisywanym wdrożeniu wpisuje się ją w oknie edycji pozycji przyjęcia, a cena jednostkowa to wartość podzielona przez ilość, zaokrąglona do dwóch miejsc. Cena z zamówienia zostaje w zablokowanym polu Cena zamówienie, więc w siatce widać obie wartości obok siebie. Opisuje to strona wartość z faktury obok ceny zamówienia.
Gratis: Towar otrzymany od dostawcy bez opłaty, oznaczany na pozycji przyjęcia osobnym znacznikiem. W opisywanym wdrożeniu pozycja przyjęcia ma pole wyboru Gratis, a siatka pozycji osobną kolumnę Gratis obok kolumn z cenami. Wartość wpisywaną przy pozycji opisuje hasło wartość z faktury. Opisuje to strona znacznik gratis przy przyjęciu.
Przyjęcie bezpośrednie: Przyjęcie towaru bez zlecenia i bez zamówienia do dostawcy: dokument powstaje w trakcie przyjmowania. W opisywanym wdrożeniu ma osobny ekran z polami Firma i Dostawca w nagłówku, a asortyment wyszukuje się po indeksie, nazwie lub kodzie kreskowym. Ekran podstawia cenę zakupu z kartoteki i blokuje cenę wyższą od ceny sprzedaży. Podobne wydanie opisuje hasło wydanie bezpośrednie WZB, a przyjęcie strona przyjęcie bezpośrednie i przyjęcie do zamówienia.

Dostawa do punktu i raport różnic

Ilość przyjęta: Ilość towaru, którą odbiorca faktycznie przyjął, odnotowana osobno od ilości wydanej na dokumencie. W opisywanym wdrożeniu punkt sprzedaży wpisuje ją w oknie korekty pozycji obok pola Ilość WZ tylko do odczytu, z trzema miejscami po przecinku i bez wartości ujemnych. Ekran dopuszcza ilość mniejszą i większą od wydanej, więc punkt może odnotować niedobór albo nadwyżkę. Opisuje to strona ilość przyjęta w punkcie sprzedaży.
Przeznaczenie towaru: Informacja, na co odbiorca przeznaczył przyjęty towar. W opisywanym wdrożeniu dla jednego rodzaju zamówienia trzeba zapisać przeznaczenie produktów przed zamknięciem WZ, a bez tego ekran pokazuje blokadę zamknięcia. Okno przeznaczenia ma dwa wzajemnie wykluczające się pola wyboru: sprzedaż albo przeznaczenie inne niż sprzedaż. Opisuje to strona przeznaczenie towaru przy zamknięciu WZ.
Raport różnic: Zestawienie pozycji, w których ilość zamówiona różni się od wydanej. W opisywanym wdrożeniu pokazuje je ekran zamknięcia zamówienia w magazynie, tylko gdy różnice wystąpiły: razem z tabelą dokumentów WZ zapisanych dla zamówienia i pytaniem o różnice. To ekran, a nie dokument. Dokumenty o podobnej nazwie opisują hasła protokół różnic i protokół rozbieżności. Opisuje to strona raport różnic przy zamknięciu zamówienia.

Stan magazynu i właściciel dostawy

Właściciel dostawy: Spółka, do której należy towar z danej dostawy. W opisywanym wdrożeniu spółka z nagłówka dokumentu przyjęcia zapisuje się przy każdej pozycji jako właściciel dostawy, a przy przyjęciu do zamówienia wynika z zamówienia. Wiersze rozchodu wewnętrznego zachowują dostawę i właściciela skopiowanych ze stanu, więc wiadomo, czyj towar schodzi. Opisuje to strona stan per dostawa i właściciel.
Towar pożyczony: Towar jednej spółki wydany drugiej z zapisem, że ma wrócić. W opisywanym wdrożeniu dokument rozliczenia ma w nagłówku pola Zwrot towaru z firmy i Towar pożyczony od firmy, a siatka Towary pożyczone pokazuje cztery kolumny: Indeks, Nazwa, Ilość i Ilość oddana. Jak towar wraca, opisuje hasło zwrot w naturze, a całość strona rozliczenie towaru pożyczonego.
Zwrot w naturze: Zwrot pożyczonego towaru tym samym towarem, a nie wartością. W opisywanym wdrożeniu okno pozycji zwrotu pokazuje stan spółki oddającej, wartość Do oddania (pożyczono minus oddano) i listę dostaw spółki oddającej w polu Lokalizacja. Ekran sprawdza wybór dostawy oraz dwa limity: ilość do oddania i stan wybranej dostawy. Opisuje to strona zwrot towaru w naturze.

Spis z natury w czterech zakresach

Arkusz inwentaryzacyjny: Dokument spisu z natury, który zestawia stan systemowy zakresu z ilością faktyczną każdej pozycji. W opisywanym wdrożeniu arkusz powstaje ze stanu wybranego zakresu i dzieli się na strony po 15 pozycji. Jego numer pochodzi z licznika. Zamknięcie arkusza wymaga ilości faktycznej w każdej pozycji. Arkusz narzędziowni opisuje hasło arkusz inwentaryzacji, a spis w przeglądarce strona spis z natury w czterech zakresach.
Zakres spisu: Część zasobów magazynu objęta jednym spisem z natury. W opisywanym wdrożeniu ekran Rodzaj Inwentaryzacji ma cztery kafelki: Magazyn, Lokalizacja, Strefa i Asortyment. Zakres zapisuje się jako typ arkusza i widać go w opisie arkusza. Przed zapisem ekran sprawdza, czy dla wybranego zakresu nie ma zapisanej inwentaryzacji w buforze. Opisuje to strona zakresy spisu z natury.
Nadwyżka PI: Różnica dodatnia w spisie: ilość faktyczna większa od ilości w systemie. PI to symbol dokumentu nadwyżek. W opisywanym wdrożeniu przy zamknięciu arkusza ekran pobiera numer dokumentu PI tylko wtedy, gdy arkusz ma nadwyżki, i przekazuje go do zapytania zamykającego. Po zamknięciu można wyświetlić zestawienie dokumentów. Niedobory opisuje hasło niedobór RI, a zamknięcie arkusza strona numery PI i RI przy zamknięciu.
Niedobór RI: Różnica ujemna w spisie: ilość faktyczna mniejsza od ilości w systemie. RI to symbol dokumentu niedoborów. W opisywanym wdrożeniu przy zamknięciu arkusza ekran pobiera numer dokumentu RI tylko wtedy, gdy arkusz ma niedobory, i przekazuje go do zapytania zamykającego razem z numerem dokumentu nadwyżek. Nadwyżki opisuje hasło nadwyżka PI. Przebieg pokazuje strona zamknięcie arkusza spisu z natury.

Magazyn zewnętrzny i baza dokumentów

Baza dokumentów: Osobna baza danych, w której leżą dokumenty wybranego magazynu, podczas gdy konfiguracja aplikacji zostaje w bazie głównej. W opisywanym wdrożeniu dokumenty magazynu zewnętrznego (według dokumentacji obsługiwanego przez operatora logistycznego) są w osobnej bazie, we własnej tabeli, a konfiguracja z zapisanymi zapytaniami zostaje w bazie głównej. Formularz nie zna nazwy bazy dokumentów, bo połączenie jest zapisane przy zapytaniu. Opisuje to strona magazyn zewnętrzny w osobnej bazie.
Licznik numeracji: Rejestr kolejnych numerów dokumentów, prowadzony osobno dla każdej pary prefiks-typ w danym roku. W opisywanym wdrożeniu numerację prowadzi baza główna także dla dokumentów leżących w bazie dokumentów, a numer mieści się w dwudziestu znakach, bo taka jest pojemność zmiennej przyjmującej wynik procedury numeracji. Opisuje to strona numeracja dokumentów w osobnej bazie.

Wzorce T-SQL: alokacja i okno zamówień

Alokacja: Rozdzielenie żądanej ilości na kilka źródeł według ustalonej kolejności, na przykład wydania na kilka dostaw tego samego artykułu. W przykładzie artykułu zapytanie bierze z każdej dostawy mniejszą z dwóch wartości: resztę do wydania albo stan dostawy, a gdy suma stanów jest za mała, kończy się błędem THROW. Podstawą jest suma narastająca. Opisuje to artykuł alokacja wydania na dostawy w T-SQL.
Suma narastająca: Suma wartości kolejnych wierszy w jawnie podanej kolejności; w T-SQL liczy się ją funkcją okienkową SUM z klauzulą OVER i ORDER BY. W przykładzie artykułu suma stanów dostaw w kolejności daty przyjęcia, pomniejszona o stan bieżącej dostawy, mówi, ile zużyły dostawy wcześniejsze. O wyniku przy powtórzonych wartościach klucza decyduje ramka ROWS. Opisuje to artykuł suma narastająca w T-SQL. Tę samą sumę okienkową stosuje się do rozkładu puli dokumentów: bilans pozycji zamówienia w T-SQL.
Ramka ROWS: Klauzula funkcji okienkowej, która liczy wiersze według ich położenia: ROWS UNBOUNDED PRECEDING obejmuje wszystkie wiersze od pierwszego do bieżącego. Domyślna ramka RANGE, stosowana przy ORDER BY bez wpisanej ramki, traktuje wiersze o tej samej wartości klucza jak jedną grupę. W przykładzie artykułu przy dwóch dostawach z tą samą datą RANGE przydzieliła 45 sztuk zamiast 60. Ramki wymagają SQL Server 2012. Opisuje to artykuł ramka ROWS i RANGE w T-SQL.
NULL w ORDER BY: Wartość NULL sortuje się w T-SQL jako najmniejsza: przy ORDER BY rosnącym trafia na początek, przy malejącym na koniec. Składni NULLS LAST w SQL Server nie ma, a jej użycie kończy się błędem składni 102. W przykładzie artykułu TOP (1) z ORDER BY po terminie ważności zwraca najpierw partię bez terminu, a wyrażenie CASE na początku ORDER BY przesuwa takie partie na koniec. Opisuje to artykuł NULL w ORDER BY przy wyborze partii.
DATEFIRST: Ustawienie sesji, które określa, który dzień tygodnia ma numer 1 w DATEPART(weekday); zależy od języka sesji, a jawne SET DATEFIRST ma pierwszeństwo. W przykładzie artykułu ta sama środa ma numer 4 przy DATEFIRST 7 i 3 przy DATEFIRST 1, a wzór z @@DATEFIRST daje 2 w obu przypadkach. Wzór wyznacza dzień tygodnia w przykładowym oknie zamówień, w którym ważna jest też godzina graniczna. Opisuje to artykuł dzień tygodnia niezależny od DATEFIRST.

Klucze i status zamówień w WMS

Znacznik spółki: Stały prefiks doklejany do numeru z programu ERP, który wskazuje spółkę, z której pochodzi rekord. W opisywanym wdrożeniu to ostatnie pięć cyfr numeru identyfikacyjnego spółki w WMS, doklejone przed numerem z ERP przy kartotece towarowej, kontrahencie, zamówieniu i jego pozycji. Ten sam numer z dwóch baz ERP ma więc w WMS dwa różne klucze. Opisuje to strona jedna baza WMS, dwie bazy ERP.
Identyfikator z ERP: Numer nadany obiektowi w programie ERP, na przykład towarowi albo zamówieniu. W WMS nie jest kluczem samodzielnie: razem ze znacznikiem spółki tworzy numer wewnętrzny, który opisuje hasło znacznik spółki. W opisywanym wdrożeniu przy przygotowaniu dokumentów do ERP znacznik jest odcinany: dokument wydania niesie identyfikator odbiorcy bez znacznika, a pozycje symbol towaru, nie numer techniczny. Opisuje to strona jedna baza WMS, dwie bazy ERP.
Import powtarzalny: Import, który można uruchomić ponownie na tych samych danych bez tworzenia dubli: istniejący wiersz jest aktualizowany, a nowy dopisywany. Warunkiem jest klucz wyliczany z danych źródłowych, a nie nadawany losowo. W opisywanym wdrożeniu ten sam obiekt z tej samej spółki zawsze dostaje w WMS ten sam numer, więc procedura najpierw sprawdza, czy numer już istnieje. Opisuje to strona jedna baza WMS, dwie bazy ERP.
Pole statusu: Pole w zamówieniu w programie ERP, w którym magazyn odnotowuje etap realizacji. W opisywanym wdrożeniu zlecenia wydania mają w nim cztery wartości („Zaimportowane”, „Częściowo Wydane”, „Wydane” i „Usunięte”), a import bierze tylko zamówienia z pustym polem. Pole jest więc też znacznikiem, że zamówienie przekazano magazynowi. Opisuje to strona status zamówienia z magazynu w ERP.
Zgłoszenie statusu: Przygotowanie statusu zlecenia do wysłania do programu ERP. W opisywanym wdrożeniu zlecenie jest widoczne dla magazynu dopiero po zgłoszeniu statusu „Zaimportowane”. Status „Wydane” jest zgłaszany do wysyłki pod trzema warunkami: zlecenie jest zamknięte, co najmniej jeden dokument wydania przekazano do wysyłki, a żaden nie czeka na przekazanie. Opisuje to strona status zamówienia z magazynu w ERP.

Kartoteka i terminy na kolektorze

Pole dodatkowe ERP: Dodatkowe pole karty towaru w programie ERP, w którym zapisuje się cechę ważną dla magazynu. W opisywanym wdrożeniu prowadzi się tam wymagania co do numeru seryjnego i terminu ważności oraz co do partii, a także strefę składowania i notatkę dla magazyniera. Procedury kopiują te pola do kartoteki WMS, a kolektor czyta je z kartoteki, nie z ERP. Opisuje to strona kartoteka steruje kolektorem.
Aktualizacja dobowa: Procedura odświeżania kartotek z programu ERP obejmująca zmiany z ostatniej doby: dopisuje brakujące kartoteki i aktualizuje te, które zmieniono od północy poprzedniej doby. W opisywanym wdrożeniu obok niej działają dwa tryby ręczne: przycisk „Nowe kartoteki” i przycisk „Aktualizuj” przy zaznaczonej kartotece, uruchamiane z listy kartotek towarowych. Opisuje to strona kartoteka steruje kolektorem.
Numer seryjny: Numer identyfikujący pojedynczą sztukę towaru, zapisywany przy przyjęciu i sprawdzany przy kolejnych ruchach. W opisywanym wdrożeniu kartoteka oznacza towar jako wymagający numeru, a kolektor zatrzymuje się na polu SN z komunikatem „Podaj SN!”, ustawia ilość 1 i blokuje jej zmianę, a także sprawdza, czy numer nie jest już na stanie („Przyjęto już podany numer SN!”). Opisuje to strona kartoteka steruje kolektorem.
Partia LOT: Numer wspólny dla sztuk wytworzonych razem albo dostarczonych razem, który pozwala odnaleźć towar z tej samej serii. W opisywanym wdrożeniu kartoteka mówi, czy partia jest wymagana, a kolektor przy pustym polu pokazuje „Podaj Numer LOT!”. Numer partii może też wypełnić kod z etykiety. Pokrewne pole zlecenia wydania opisuje hasło numer serii w zleceniu. Opisuje to strona kartoteka steruje kolektorem.
Termin ważności EXP: Data, do której towar nadaje się do użycia, zapisywana przy przyjęciu. W opisywanym wdrożeniu kolektor przyjęcia ze zlecenia przyjmuje termin jako RRRRMMDD albo RRRR-MM-DD. Wymaga go dla towaru ze znacznikiem w kartotece i ostrzega, gdy termin jest krótszy niż próg miesięcy z kartoteki. Ostrzeżenie wymaga potwierdzenia, a nie blokuje przyjęcia. Opisuje to strona termin ważności przy przyjęciu.
Minimalny okres do końca terminu: Najmniejsza liczba miesięcy, jaka ma zostać do końca terminu ważności w chwili przyjęcia towaru. W opisywanym wdrożeniu liczbę prowadzi się w ERP, w polu dodatkowym towaru, a do kartoteki WMS trafia przy aktualizacji kartotek. Krótszy termin wywołuje komunikat „Termin ważności zbyt krótki!” z pytaniem o zatwierdzenie; gdy liczba wynosi zero, kolektor sprawdza tylko, czy termin już minął. Opisuje to strona termin ważności przy przyjęciu.
Znacznik krótkiego terminu: Oznaczenie pozycji przyjęcia, której termin ważności był krótszy niż minimum z kartoteki, a magazynier potwierdził go odpowiedzią TAK. W opisywanym wdrożeniu pozycja zapisuje się wtedy z pełną ilością i wchodzi do stanu, a kolektor nie pyta ponownie o ten sam termin. Odpowiedź NIE wraca do pola terminu i niczego nie zapisuje. Opisuje to strona termin ważności przy przyjęciu.

Nadmiar przy przyjęciu towaru

Nadmiar przy przyjęciu: Towar, który przyjechał ponad zamówienie albo poza zamówieniem, zapisany osobno od zwykłych pozycji przyjęcia. W opisywanym wdrożeniu nadmiar jest wierszem dokumentu PZ o ilości zero, a jego ilość leży w osobnym polu, więc stan magazynowy się nie zmienia, a eksport do ERP go pomija. Nadwyżkę ilości w awizacji opisuje hasło nadwyżka ilości. Opisuje to strona nadmiar przy przyjęciu towaru.
Ilość nadmiarowa: Ilość towaru zapisana przy nadmiarze w osobnym polu, bez wpływu na stan. W opisywanym wdrożeniu przy towarze po terminie kolektor po odpowiedzi TAK zmienia podpis pola ilości na „Ilość nadmiarowa”, a dla towaru z numerem seryjnym wynosi ona 1. Na stanowisku www widać ją w tabeli „Pozycje nadmiarowe” pod formularzem przyjęcia. Samą zasadę opisuje hasło nadmiar przy przyjęciu. Opisuje to strona nadmiar przy przyjęciu towaru.
Strefa nadwyżek: Wydzielone lokalizacje magazynu, na których odkłada się towar przyjęty jako nadmiar. W opisywanym wdrożeniu kolektor, gdy zapisuje nadmiar osobną procedurą nadwyżki, wymaga lokalizacji z tej strefy, a inny adres kończy komunikatem „Podana lokalizacja nie znajduje się na strefie nadwyżek!”. To kontrola ekranu kolektora. Opisuje to strona nadmiar przy przyjęciu towaru.

Kompletacja i komplety na kolektorze

Adres kompletacji: Lokalizacja w strefie kompletacji, na którą magazynier odkłada zebrane pozycje jednego zamówienia. W opisywanym wdrożeniu jeden adres obsługuje jedno zamówienie, a kolektor sprawdza to w dwie strony: adres z towarem innego zlecenia daje komunikat „Na lokalizacji asortyment jest niezgodny ze zleceniem!”, a zlecenie kompletowane już na innym adresie również zostaje odrzucone. Strefę opisuje hasło strefa kompletacji. Opisuje to strona kompletacja na kolektorze.
Adres pobrania: Lokalizacja, z której magazynier zabiera towar do zamówienia. W opisywanym wdrożeniu kolektor podpowiada adres z partii o najkrótszym terminie ważności, a podpowiedź jest wskazówką, nie wymuszeniem. Adres musi mieć przypisaną spółkę i nie może być strefą kompletacji; towar pozycji musi na nim leżeć. Opisuje to strona kompletacja na kolektorze.
Notatka dla magazyniera: Krótki opis przekazany z programu ERP i pokazywany magazynierowi przy towarze. W opisywanym wdrożeniu kartoteka ma znacznik notatki, a gdy jest ustawiony, kolektor kompletacji pokazuje treść w oknie z przyciskiem OK po uzupełnieniu danych pozycji. Treść pochodzi z ERP i nie jest wpisywana w WMS. Opisuje to strona kompletacja na kolektorze.
Komplet: Zestaw składany z dwóch lub więcej części, zamawiany i wydawany jako jedna pozycja. W opisywanym przebiegu wydania komplet jest kartoteką z recepturą i nie ma własnego stanu: na półkach leżą składowe, a komplet powstaje dopiero w dokumencie przy zatwierdzeniu kompletacji. Zestaw w innym wdrożeniu opisuje hasło receptura zestawu. Opisuje to strona komplet bez własnego stanu.
Składowa: Część, z której składa się komplet, zbierana z półki osobno. W opisywanym wdrożeniu lista pozycji do zebrania na kolektorze rozkłada linię kompletu na składowe (ilość z zamówienia razy ilość z receptury), a magazynier zbiera składowe i nie skanuje kompletu. Przy przygotowaniu wydania dla ERP komplet z dokumentu WZ jest również rozbijany na składowe. Opisuje to strona komplet bez własnego stanu.
Receptura kompletu: Zapis składu kompletu w postaci „komplet - składowa - ilość na jeden komplet”. W opisywanym wdrożeniu receptura przychodzi z ERP razem z kartoteką, w ramach synchronizacji kartotek, a identyfikatory kompletu i składowej mają doklejony znacznik spółki. O rozkładzie kompletu na liście zbiórki decyduje sama obecność receptury. Opisuje to strona komplet bez własnego stanu.
Analiza kompletów: Przydzielenie zebranych składowych kolejnym zamówionym kompletom przy zapisie dokumentu kompletacji. W opisywanym wdrożeniu dla każdego kompletu liczy się, ile sztuk da się złożyć (najmniejszy iloraz ilości składowej przez ilość w recepturze, nie więcej niż zamówiono). Gdy po ułożeniu kompletów zostają składowe luzem, przycisk Zapisz jest zablokowany oknem „Blokada”. Wzorzec T-SQL opisuje hasło alokacja zachłanna, a przebieg strona komplet bez własnego stanu.

Rezerwacje i zmiana właściciela towaru

Rezerwacja ilościowa: Dokument zastrzegający ilość towaru dla odbiorcy, bez wskazywania partii i lokalizacji. W opisywanym wdrożeniu rezerwację zakłada się z kontrahentem (spółką), odbiorcą, asortymentem i ilością od 1 do 9999. Nie zmienia stanu, a chroni zapas dopiero po zatwierdzeniu: wydanie innemu odbiorcy zatrzymuje okno „Blokada”. Dostępność bez rezerwacji pokazuje hasło znacznik dostępności. Opisuje to strona rezerwacja towaru dla odbiorcy.
Stan łączny: Stan towaru sumowany bez podziału na partie i lokalizacje. W opisywanym wdrożeniu kontrola rezerwacji porównuje z nim zarezerwowane ilości: liczy zatwierdzone przychody pomniejszone o rozchody, także te jeszcze w buforze, więc rozchód zebrany na kolektorze, a niezatwierdzony, od razu zmniejsza stan w tej kontroli. Bufor opisuje hasło bufor dokumentu. Opisuje to strona rezerwacja towaru dla odbiorcy.
Spółka lokalizacji: Spółka przypisana do lokalizacji magazynowej w jej kartotece. W opisywanym wdrożeniu, w którym jeden magazyn obsługuje towar dwóch spółek, kolektor szuka kartoteki po parze: spółka lokalizacji pobrania i zeskanowany kod. Lokalizacja bez spółki jest odrzucana komunikatem „Lokalizacja nie ma przypisanego kontrahenta!”, bo kontrahent oznacza tu spółkę. Opisuje to strona przesunięcie towaru między spółkami.
Odpowiednik kartoteki: Kartoteka tego samego indeksu w drugiej spółce, na którą trafia przychód przy zmianie właściciela towaru. W opisywanym wdrożeniu przesunięcie nie zakłada kartotek: gdy odpowiednika brak, kolektor odmawia komunikatem „Asortyment nie posiada odpowiednika w drugiej spółce!”. Komunikat pojawia się także wtedy, gdy kartoteka odpowiednika jest nieaktywna albo objęta inwentaryzacją. Opisuje to strona przesunięcie towaru między spółkami.
Zmiana właściciela towaru: Przeniesienie własności towaru z jednej spółki na drugą w obrębie jednego magazynu. W opisywanym wdrożeniu robi to jeden dokument dwustronny: rozchód z kartoteki i lokalizacji źródłowej oraz przychód na odpowiedniku tego samego indeksu w drugiej spółce, jako para wierszy ze wspólnym numerem pary. Numer seryjny przechodzi ze stanu na przychód razem z partią i terminem. Opisuje to strona przesunięcie towaru między spółkami.

Pole Kod i spis z blokadą

Pole Kod: Jedno pole kolektora, do którego skanuje się dowolny kod z opakowania. W opisywanym wdrożeniu o rozpoznaniu decyduje długość: krótszy kod jest szukany w kartotece jako EAN lub drugi identyfikator towaru, a kod o 15 znakach i więcej system najpierw próbuje rozbić jako kod GS1, a gdy się nie uda, szuka go jak EAN. Rozbiór opisuje hasło kod GS1. Opisuje to strona jedno pole Kod na kolektorze.
Kod GS1: Kod kreskowy zgodny ze standardem GS1, który zapisuje kilka danych naraz, każde poprzedzone identyfikatorem. W opisywanym wdrożeniu kod rozbiera serwer platformy, a skrypt kolektora wpisuje dane z kodu, na przykład numer seryjny albo partię, tylko do pustych pól; ilość z kodu ustawia pole ilości, a GTIN trafia do pola Kod. Etykietę paletową opisuje hasło GS1-128. Opisuje to strona jedno pole Kod na kolektorze.
Maska pozycyjna: Definicja, która wycina z długiego kodu pola według położenia znaków. Jeden wiersz maski to jedno pole kodu i ma trzy wartości: znak początkowy, znak końcowy i rodzaj informacji, na przykład numer partii albo termin ważności. W opisywanym wdrożeniu maskę definiuje się przy jednym asortymencie wskazanym na liście, a odczyt działa dla wszystkich kartotek tego indeksu; skan krótszy niż 6 znaków daje „Zbyt krótki kod maski!”. Opisuje to strona jedno pole Kod na kolektorze.
Blokada inwentaryzacji: Wstrzymanie ruchów towaru na czas spisu, ustawiane przy otwarciu arkusza. W opisywanym wdrożeniu otwarcie arkusza oznacza kartoteki towarów z arkusza stanem inwentaryzacji i blokuje lokalizacje arkusza. Kolektory przyjęć i przesunięć odrzucają zablokowaną lokalizację, a kompletacja wydań odrzuca towar z oznaczoną kartoteką bez względu na lokalizację. Arkusz opisuje hasło arkusz inwentaryzacji. Opisuje to strona inwentaryzacja na kolektorze z blokadą.
Ilość faktyczna: Ilość policzona przez magazyniera w czasie spisu, zapisana obok ilości w systemie. W opisywanym wdrożeniu siatka arkusza ma kolumny „Ilość w systemie” i „Ilość faktyczna”; zero jest dozwolone jako stan zerowy, a przy numerze seryjnym ilość wynosi najwyżej 1. Przy zamknięciu różnica dodatnia daje dokument PI (nadwyżka PI), a ujemna dokument RI (niedobór RI). Opisuje to strona inwentaryzacja na kolektorze z blokadą.

Wzorce T-SQL: kolejka, alokacja i złączenia

Klauzula OUTPUT: Klauzula polecenia zmieniającego dane w T-SQL, na przykład UPDATE, która zwraca zmienione wiersze, także do tabeli zmiennej przez INTO. W przykładzie artykułu jeden UPDATE oznacza dokumenty jako wysłane i zwraca ich numery, więc dwa równoległe przebiegi nie zabiorą tego samego dokumentu. OUTPUT bez INTO kończy się błędem 334, gdy tabela ma włączony wyzwalacz. Opisuje to artykuł UPDATE z OUTPUT w T-SQL.
Wyścig: Sytuacja, w której wynik zależy od kolejności zdarzeń w dwóch równoległych przebiegach, na przykład gdy oba odczytują te same wiersze, zanim któryś je oznaczy. W przykładzie artykułu wersja z osobnym SELECT i UPDATE zwróciła w obu sesjach te same dokumenty, a jeden UPDATE z OUTPUT dał pierwszej sesji komplet, a drugiej zestaw pusty, bo jej UPDATE czekał na blokadę. Opisuje to artykuł UPDATE z OUTPUT w T-SQL.
Semantyka co najwyżej raz: Gwarancja, że dokument trafi do odbiorcy najwyżej jeden raz, choć możliwe jest, że wcale. We wzorcu z jednym UPDATE z OUTPUT znacznik „wysłano” ustawia się przed odpowiedzią odbiorcy, więc nieprzyjęty dokument pozostaje oznaczony i nie wraca. Ponowienia wymagają stanu pośredniego z potwierdzeniem, a wtedy odbiorca musi rozpoznawać powtórkę po stałym kluczu dokumentu. Opisuje to artykuł UPDATE z OUTPUT w T-SQL.
Alokacja zachłanna: Rozdzielanie ograniczonego zasobu kolejnym zamówieniom w ustalonej kolejności, bez wracania do wcześniejszych decyzji. W przykładzie artykułu pętla WHILE po tabeli zmiennej składa dla każdego kompletu mniejszą z liczb: zamówionej i możliwej, a od zasobu odejmuje zużyte składowe. Kolejność decyduje o wyniku: te same zasoby dają 2 albo 3 komplety. Alokację sumą narastającą opisuje hasło alokacja. Opisuje to artykuł ile kompletów da się złożyć.
Złączenie LEFT JOIN: Złączenie tabel w T-SQL, które zachowuje wszystkie wiersze tabeli po lewej stronie, także gdy po prawej brak odpowiednika. Filtr drugiej tabeli wpisany w WHERE zamiast w warunek ON zamienia je w złączenie wewnętrzne: w przykładzie artykułu linia zlecenia bez żadnego przyjęcia znika, a zlecenie wygląda na kompletne. Tę samą pułapkę dla składowych pokazuje artykuł ile kompletów da się złożyć. Opisuje to artykuł zamknięcie zlecenia w T-SQL.

Kontrola ilości i dokument przyjęcia w systemie awizacji

Kontrola w ERP: Odczyt z ERP ilości, która została do przyjęcia na pozycji zamówienia, wykonany w chwili wywołania, a nie z importu. W opisywanym wdrożeniu formularz przyjęcia pyta ERP po otwarciu i po przycisku Sprawdź w ERP, a ostatnia kontrola poprzedza zapis. Dokument zapisuje się po wyniku OK przy każdej pozycji, a serwer powtarza kontrolę przy wysyłce. Gdy ERP nie odpowie, zapis wymaga potwierdzenia. Opisuje to strona kontrola ilości w ERP przed zapisem.
Podwójne przyjęcie: Sytuacja, w której ten sam towar zostaje przyjęty dwa razy: raz ręcznie w ERP, drugi raz dokumentem z magazynu. Celem kontroli ilości w opisywanym wdrożeniu jest uniknięcie tego przypadku. Dokument, który nie przejdzie kontroli przy wysyłce, nie trafia do ERP: zostaje anulowany w systemie, a jego pozycje wracają na listę awizacji. Opisuje to strona kontrola ilości w ERP.
Dokument przyjęcia: Dokument wystawiany w magazynie przy przyjęciu dostawy: każda pozycja awizacji staje się wierszem, którego ilość magazynier może poprawić. W opisywanym wdrożeniu formularz otwiera się z listy awizacji oczekujących na dokument przyjęcia, pozycje grupuje się według zamówienia, każde zamówienie tworzy osobny dokument, a dokumenty wysyła się do ERP po kolei. Opisuje to strona kilka zamówień w jednej awizacji.
Stan nierozstrzygnięty: Stan dokumentu wysłanego do ERP, w którym po błędzie lub braku odpowiedzi nie wiadomo, czy ERP go przyjął. W opisywanym wdrożeniu ponowna wysyłka takiego dokumentu jest zablokowana, a ekran nie oferuje przycisku anulowania. Magazynier czyta ostrzeżenie: sprawdź w ERP, czy dokument powstał, i do tego czasu nie przyjmuj towaru ręcznie. Decyzję po sprawdzeniu podejmuje administrator. Opisuje to strona stan nierozstrzygnięty po wysłaniu dokumentu.
Anulowanie dokumentu przyjęcia: Cofnięcie w systemie dokumentu przyjęcia, który nie powstał w ERP. Pozycje wracają na listę awizacji po ponownym otwarciu formularza. W opisywanym wdrożeniu okno pyta o powód: co najmniej trzy znaki, ucinane do dwustu. Baza odmawia anulowania dokumentu, który powstał w ERP albo czeka w kolejce. Inne pojęcie opisuje hasło anulowanie awizacji. Opisuje to strona stan nierozstrzygnięty po wysłaniu.

Kolejka dokumentów do ERP i jej monitor

Kolejka ERP: Lista zadań po stronie ERP, do której system przekazuje dokument bez czekania na jego utworzenie; wynik pojawia się później. W opisywanym wdrożeniu wysyłka kończy się po przyjęciu zadania do kolejki, a magazynier czyta, że dokument czeka w kolejce i że nie wolno przyjmować tego towaru ręcznie w ERP. Inną kolejkę, w bazie WMS, opisuje hasło kolejka wysyłki. Opisuje to strona wysyłka dokumentu do ERP przez kolejkę.
Odpytywanie stanu: Powtarzane pytanie o wynik zadania zamiast czekania na jedną odpowiedź. W opisywanym wdrożeniu formularz po wysyłce pyta o stan dokumentu mniej więcej co dwie sekundy przez około minutę i pokazuje licznik sekund. Licznik mówi, jak długo system już czeka, a nie jak daleko doszło ERP. Po tym czasie dokument jest opisany jako czekający w kolejce. Opisuje to strona wysyłka dokumentu przez kolejkę.
Wpis śledzący wpis śledzenia: Wiersz w bazie systemu, który opisuje wysłany do ERP dokument i jego stan, jeden z pięciu: w kolejce, zakończono, błąd, zatrzymano przed wysłaniem albo anulowano. W opisywanym wdrożeniu stan wpisu rozstrzyga, czy dokument można wysłać ponownie lub anulować, i służy monitorowi kolejki do alertów, które opisuje hasło alert monitora kolejki. Opisuje to strona stan nierozstrzygnięty.
Wynik wysyłki dokumentu: Klasa odpowiedzi, którą system dostaje po wysłaniu dokumentu do ERP. Klas jest pięć: dokument utworzony, czeka w kolejce, zatrzymany przez system, odrzucony przez ERP albo błąd techniczny lub walidacji. W opisywanym wdrożeniu wynik „czeka w kolejce” nie jest błędem: ekran ostrzega, żeby nie przyjmować towaru ręcznie w ERP, a wynik sprawdzi system przy kolejnym dokumencie lub otwarciu formularza. Opisuje to strona wysyłka dokumentu do ERP.
Monitor kolejki: Procedura, która sprawdza wpisy kolejki dokumentów do ERP i przygotowuje alerty o tych, które wymagają uwagi. W opisywanym rozwiązaniu nie opiera się na harmonogramie, tylko na zdarzeniach z codziennej pracy: wywołują go zdarzenia awizacji oraz praca z dokumentem przyjęcia. Gdy nikt nie wykonuje tych czynności, monitor nie działa. Opisuje to strona monitor kolejki ERP bez harmonogramu.
Doganianie kolejki: Odpytanie ERP o wpisy czekające w kolejce i zamknięcie tych, które ERP już rozstrzygnęło. W opisywanym rozwiązaniu monitor dogania kolejkę przy wysyłce dokumentu i przy otwarciu formularza przyjęcia. Tuż przed wysłaniem statusu do ERP działa bez połączenia z ERP i sprawdza tylko własną tabelę śledzenia. Opisuje to strona monitor kolejki ERP bez harmonogramu.
Alert monitora kolejki: Zbiorcza wiadomość monitora o wpisach kolejki, które wymagają uwagi: zbyt długo czekają albo mają błąd. W opisywanym rozwiązaniu alert powstaje raz na wpis i jego stan, a stan „w kolejce” potwierdza dopiero udany odczyt z ERP w tym samym przebiegu. Bez niego alert zaznacza, że wpis mógł już zostać przetworzony; po potwierdzeniu powstaje drugi alert. Opisuje to strona alerty monitora kolejki ERP.
Blokada aplikacyjna: Blokada zakładana przez program na zasób o wybranej nazwie, a nie na wiersze tabeli. Drugi przebieg, który jej nie dostanie, może poczekać albo od razu zrezygnować. W opisywanym rozwiązaniu monitor kolejki zaczyna od takiej blokady bez czekania, więc równoległy przebieg kończy się od razu, bez żadnego działania. Szczegóły T-SQL opisuje hasło sp_getapplock. Opisuje to strona monitor kolejki ERP.

Pozycje awizacji i statusy w ERP

Strefa zamówień: Sekcja formularza awizacji, w której dopisuje się pozycje z zamówień kontrahenta. Lista zamówień pokazuje te, na których zostało jeszcze coś do awizowania, a lista pozycji tylko pozycje z dodatnią pozostałością. W opisywanym wdrożeniu po dopisaniu pozycji wybór zamówienia zostaje, więc jedna awizacja może mieć pozycje z kilku zamówień. Opisuje to strona kilka zamówień w jednej awizacji.
Pozycja awizacji: Wiersz awizacji, który wskazuje jedną pozycję zamówienia i niesie ilość. W opisywanym wdrożeniu pozycja ma jeden rodzaj jednostki logistycznej z liczbą jednostek oraz numer partii dostawcy do pięćdziesięciu znaków, a towar jadący na różnych jednostkach dopisuje się jako kilka pozycji. Etapy pozycji opisuje hasło stan pozycji awizacji. Opisuje to strona kilka zamówień w jednej awizacji.
Stan pozycji awizacji: Jeden z trzech etapów pozycji awizacji. Wstępny zajmuje ilość od dopisania pozycji do formularza, potwierdzony trwa od potwierdzenia transportu do wyjazdu, a zakończony następuje po wyjeździe. W opisywanym wdrożeniu stan wstępny i potwierdzony zmniejszają pozostałość jeszcze przed dostawą, a pozycja usunięta ikoną nie liczy się w żadnej sumie. Opisuje to strona bilans pozycji zamówienia z trzech stanów.
Zrealizowana ilość: Ilość pozycji zamówienia uznana w bilansie za dostarczoną. W opisywanym wdrożeniu to ilość awizowana na zakończonych awizacjach, obcięta do ilości zamówionej, a nie ilość przyjęta dokumentem przyjęcia. Pozycja zamówienia dostaje status zrealizowanej dopiero wtedy, gdy ta suma równa się ilości zamówionej; dostawa częściowa zostawia ją otwartą. Opisuje to strona bilans pozycji zamówienia w awizacji.
Awizacja wstępna: Pierwszy stan awizacji po jej założeniu, jeszcze przed potwierdzeniem transportu. W opisywanym wdrożeniu już przy założeniu awizacji ERP dostaje status pozycji zamówienia „Potwierdzone” z ilością i datą dostawy z awizacji. Status w ERP ma inną nazwę niż stan awizacji; następny stan opisuje hasło awizacja potwierdzona. Opisuje to strona status awizacji w ERP.
Awizacja potwierdzona: Stan awizacji po kliknięciu Potwierdzam transport na ekranie potwierdzenia przybycia transportu. W opisywanym wdrożeniu ERP dostaje wtedy status pozycji zamówienia „Do realizacji” z sumą ilości z awizacji. Wjazd na teren nie przekazuje żadnego statusu, a przycisk Zezwalam na wjazd jest dostępny tylko przy wolnym miejscu lub rampie. Opisuje to strona status awizacji w ERP.
Status pozycji w ERP: Status pozycji zamówienia w ERP, wysyłany po zdarzeniu w awizacji. W opisywanym wdrożeniu idzie trzy razy: przy założeniu awizacji jako „Potwierdzone”, przy potwierdzeniu transportu jako „Do realizacji” i przy zakończeniu jako „Zrealizowane”, ale ten ostatni tylko wtedy, gdy na pozycję nie czeka inna awizacja wstępna ani potwierdzona. Inny status opisuje hasło pole statusu. Opisuje to strona status awizacji w ERP.

Wywołanie dostawy w systemie awizacji

Dostawa na żądanie wywołanie dostawy: Dostawa, która rusza dopiero na wywołanie odbiorcy, a nie według z góry ustalonego terminu. W opisywanym wdrożeniu pozycja zamówienia może być w ERP oznaczona jako do wywołania, dostawca zgłasza jej gotowość, a logistyka wywołuje dostawę zwykłym formularzem awizacji. Gotowość jest sygnałem, a nie warunkiem. Opisuje to strona wywołanie dostawy i gotowość pozycji.
Gotowość pozycji: Znacznik pozycji do wywołania, który ustawia dostawca: Niedostępny albo Dostępny. W opisywanym wdrożeniu zmienia go przyciskiem Potwierdź Gotowość albo Cofnij gotowość, a lista pokazuje stan kolorem tła komórki: czerwonym lub zielonym. Zmiana zapisuje wiadomość dla osoby odpowiedzialnej za dostawcę; gdy takiej osoby z adresem e-mail nie ma, wiadomość nie powstaje, a ekran nie zgłasza błędu. Opisuje to strona gotowość pozycji do wywołania.
Pozycja do wywołania: Pozycja zamówienia przeznaczona do dostawy na żądanie. W opisywanym wdrożeniu nie występuje na liście Pozycje bez awizacji, tylko na osobnych zestawieniach, które pokazują wyłącznie pozycje zamówień otwartych w ERP. Zestawienie zamówień do wywołania jest w menu dostawcy i logistyki, a zestawienie pozycji w menu dostawcy. Opisuje to strona wywołanie dostawy.

Zamówienia, dostawcy i opiekunowie z ERP

Lista zmian zamówień: Wykaz zamówień ostatnio zmienionych w ERP, każde z czasem zmiany, który interfejs ERP zwraca na zapytanie systemu. W opisywanym wdrożeniu system odrzuca wpisy starsze niż początek wczorajszego dnia, a szczegóły pozostałych zamówień pobiera zbiorczo jednym zapytaniem i osobno dla każdego zamówienia. Opisuje to strona zamówienia z ERP przyrostowo.
Import przyrostowy: Import, który pobiera tylko to, co zmieniło się od ostatniego razu, zamiast całej historii. W opisywanym wdrożeniu obejmuje zamówienia zmienione od wczoraj: nowe pozycje wchodzą tylko z zamówień otwartych, znane są aktualizowane, a pozycja usunięta w ERP jest oznaczana jako usunięta. Uruchamia go zewnętrzny proces. Inne pojęcie opisuje hasło import powtarzalny. Opisuje to strona import zamówień z ERP przez API.
Interfejs API programu ERP: Zestaw wywołań, którymi system pyta program ERP o dane, zamiast czekać na wysyłkę z ERP. W opisywanym wdrożeniu z procedury bazy danych system pobiera tym interfejsem zamówienia zakupu, a gdy zamówienie wskazuje nieznanego dostawcę, osobnymi zapytaniami także jego dane i kontakty. Opisuje to strona dostawca pojawia się sam.
Kontrahent na żądanie: Kartoteka dostawcy zakładana dopiero wtedy, gdy jest potrzebna, a nie z góry. W opisywanym wdrożeniu import zamówienia sprawdza, czy dostawca jest w kartotece kontrahentów, a jeśli nie, dociąga go z ERP razem z kontaktami przed zapisem pozycji. Nazwa skrócona zajęta przez innego kontrahenta dostaje dopisek. Dociągnięcie nie zakłada kont użytkowników. Opisuje to strona konta dostawców z kontaktów ERP.
Konto dostawcy: Konto użytkownika powiązane z kontrahentem, przez które dostawca loguje się do portalu. W opisywanym wdrożeniu konta powstają z kontaktów pobranych z ERP w osobnym kroku: administrator klika Aktualizuj w widoku Kontakty i potwierdza pytanie, a konto dostają kontakty, które go jeszcze nie mają, z wyjątkami ustawionymi we wdrożeniu. Procedura nie ustawia haseł. Opisuje to strona konta dostawców z kontaktów ERP.
Opiekun dostawcy: Osoba po stronie firmy przypisana do dostawcy. W opisywanym wdrożeniu opiekuna wskazuje ERP przy kontrahencie, a aktualizacja danych kontrahentów dopisuje go do kartoteki i szuka konta o tym samym imieniu i nazwisku. Opiekun wyznacza zakres managera produktu i dostaje wiadomość o nadmiarze ilości, która powstaje po założeniu nowej awizacji oraz przy potwierdzeniu przybycia dostawy. Opisuje to strona opiekun z ERP steruje zakresem.
Manager produktu: Użytkownik portalu, którego listy zawęża się do wybranych dostawców. W opisywanym wdrożeniu widzi dostawców i zamówienia, których jest opiekunem; przypisania do kartotek towarowych nie ma. Zakres jest warunkiem w zapytaniach poszczególnych zestawień, a nie uprawnieniem nakładanym globalnie, więc obowiązuje tam, gdzie zestawienie go zawiera. Opisuje to strona opiekun dostawcy z ERP.

Wzorce T-SQL: blokada wywołania i bilans pozycji

Idempotencja: Własność operacji, której powtórzenie nie daje drugiego skutku. W przykładzie artykułu procedura wysyłająca dokument do systemu zewnętrznego bierze blokadę sesyjną z czasem oczekiwania zero i czyta istniejący wpis przed wywołaniem, więc dwa równoczesne wywołania dla jednego dokumentu dają jedno wywołanie zewnętrzne. Sam indeks filtrowany tego nie zapewnia. Opisuje to artykuł idempotencja wysyłki do systemu zewnętrznego.
sp_getapplock: Procedura systemowa SQL Server, która zakłada blokadę aplikacyjną na zasób o dowolnej nazwie. W przykładzie artykułu działa w trybie Exclusive z właścicielem Session i czasem oczekiwania zero, a zasób powstaje z numeru dokumentu. Wynik -1 oznacza zasób zajęty, a -999 błąd wywołania, na przykład przy właścicielu Transaction poza transakcją. Opisuje to artykuł blokada aplikacyjna i indeks filtrowany.
Blokada sesyjna: Blokada aplikacyjna z właścicielem Session, która trwa do jawnego zwolnienia albo do końca połączenia, a nie do końca transakcji. W przykładzie artykułu jest liczona: dwa wzięcia wymagają dwóch zwolnień. Procedura zwalnia ją na końcu i w bloku CATCH przed THROW, a stan sprawdza funkcja APPLOCK_MODE, która po zwolnieniu zwraca NoLock. Opisuje to artykuł idempotencja wysyłki w T-SQL.
Pula dokumentów: Dokumenty produktu, które nie wskazują pozycji zamówienia, a tylko sam produkt. W przykładzie artykułu pulę tworzą dokumenty bez przypisania do pozycji, bez odrzuconych, więc dokument przypisany nie liczy się dwa razy. Pulę rozkłada się po kolei na wolne miejsca pozycji tego samego produktu. Opisuje to artykuł bilans pozycji zamówienia w T-SQL.
Bilans pozycji: Porównanie ilości zamówionej z tym, co już przyjęto, policzone osobno dla każdej pozycji zamówienia. W przykładzie artykułu pozostało na pozycji to wolne miejsce minus część puli dokumentów, którą pozycja wchłania. Bilans produktu jako całości i rozkład na pozycje odpowiadają na inne pytania, bo nadwyżka jednej pozycji zatrzymuje się na niej. Inny bilans opisuje hasło bilans otwarcia. Opisuje to artykuł bilans pozycji zamówienia T-SQL.

Wzorce T-SQL: OUTER APPLY i bufor błędów

OUTER APPLY: Operator T-SQL, który dla każdego wiersza tabeli wywołuje podzapytanie albo funkcję tabelową i zachowuje wiersz także wtedy, gdy wynik jest pusty. W przykładzie artykułu liczy dla każdej pozycji zamówienia sumę dokumentów przypisanych do tej pozycji. Wybór jednego wiersza opisuje hasło najbliższy zakres. Opisuje to artykuł bilans pozycji zamówienia T-SQL.
Zmienna tabelowa: Zmienna typu tabela w T-SQL. W przykładzie artykułu jej wiersze przeżywają ROLLBACK, a wiersze tabeli tymczasowej giną. Zmienna przyjmuje wpisy także w stanie transakcji, w którym zapis do tabeli dziennika kończy się błędem, więc nadaje się na bufor opisu przebiegu, przepisywany do dziennika po wycofaniu. Opisuje to artykuł zmienna tabelowa a ROLLBACK.
Tabela tymczasowa: Tabela tymczasowa w T-SQL, widoczna w sesji, której wpisy podlegają transakcji. W przykładzie artykułu wiersz wpisany do niej w transakcji znika po ROLLBACK, a ten sam wiersz w zmiennej tabelowej zostaje. Dlatego bufor błędów w bloku CATCH nie może opierać się na tabeli tymczasowej. Opisuje to artykuł zmienna tabelowa a ROLLBACK w T-SQL.
XACT_STATE: Funkcja T-SQL, która zwraca stan transakcji sesji: 0 oznacza brak transakcji, 1 transakcję do zatwierdzenia, a -1 transakcję, której nie da się zatwierdzić. W przykładzie artykułu blok CATCH wykonuje ROLLBACK tylko przy wartości różnej od zera, bo bezwarunkowy ROLLBACK bez transakcji kończy się błędem. Pokrewna jest opcja XACT_ABORT. Opisuje to artykuł zmienna tabelowa a ROLLBACK.
Bufor błędów: Miejsce, w którym blok CATCH zbiera opis przebiegu transakcji, zanim ROLLBACK ją wycofa. W przykładzie artykułu buforem jest zmienna tabelowa, a po ROLLBACK procedura przepisuje jej wiersze do tabeli dziennika razem z numerem błędu. Trzy błędy w samym bloku CATCH przesłaniają oryginalny błąd. Inne pojęcie opisuje hasło bufor dokumentu. Opisuje to artykuł bufor błędów w CATCH.

Dozór celny i skład celny w WMS

Dozór celny: Okres, w którym partia towaru nieunijnego leży w magazynie i czeka na zwolnienie. W module Dozór celny w Studio WMS.net ewidencja prowadzi go partiami: każda partia ma termin dozoru, czyli datę przyjęcia plus limit dni magazynu, domyślnie 90 dni. Moduł jest ewidencją, nie systemem celnym. Statusy partii opisuje hasło status celny partii. Opisuje to strona ewidencja składu celnego.
Skład celny: Typ magazynu w module Dozór celny, w którym towar nieunijny leży pod dozorem do czasu zwolnienia. Typ magazynu wybiera się w Ustawieniach modułu spośród trzech wartości, razem z numerem zezwolenia i limitem dni składowania. Moduł prowadzi ewidencję partii i nie jest systemem celnym. Osobne pojęcie, strefę lokalizacji dla towaru pod dozorem, opisuje hasło strefa celna. Opisuje to strona moduł dozoru celnego w WMS.
Magazyn czasowego składowania MCS: Jeden z trzech typów magazynu w module Dozór celny, obok składu celnego i magazynu krajowego; w programie oznaczony skrótem MCS. Typ wybiera się w Ustawieniach modułu razem z numerem zezwolenia i limitem dni składowania, domyślnie 90 dni. Termin dozoru partii to data przyjęcia plus ten limit. Inne pojęcie o tym samym skrócie opisuje hasło miejsce uznane. Opisuje to strona terminy dozoru celnego.
Kod procedury celnej 71: Pozycja słownika kodów procedur w module Dozór celny: 71 oznacza składowanie w składzie celnym i jest kodem domyślnym w oknie Nowy dokument celny. Przy przyjęciu na PZC program porównuje kod z typem magazynu: 71 przy składzie celnym jest zgodny, a magazyn krajowy dostaje ostrzeżenie. Słownik jest tylko do odczytu, a moduł nie opisuje prawa celnego. Opisuje to strona PZC i WZC w składzie celnym.

Dokumenty celne i status celny partii

Dokument T1: Jeden z trzech typów dokumentu celnego w rejestrze modułu Dozór celny. Numer ma dokładnie 18 znaków: cyfry i wielkie litery. Para typ i numer jest unikalna u danego klienta. Przy przyjęciu na PZC dokument wskazuje się jako dokument celny partii. Moduł ewidencjonuje dokument, a nie składa go. Opisuje to strona dokumenty celne w magazynie.
MRN: Numer zgłoszenia celnego, który w module Dozór celny jest typem dokumentu o nazwie MRN (zgłoszenie). Ma dokładnie 18 znaków: cyfry i wielkie litery, na przykład 26PLEXAMPLE000000001A (numer fikcyjny). Komunikat agencji celnej z takim numerem zmienia status partii. Samo zgłoszenie opisuje hasło zgłoszenie celne w ewidencji. Opisuje to strona dokumenty celne w magazynie.
Zgłoszenie celne w ewidencji magazynu: Zgłoszenie towaru, które agencja celna składa poza WMS; w ewidencji magazynu to dokument celny z numerem MRN i pozycjami zgłoszenia. Moduł Dozór celny niczego nie zgłasza, tylko odbiera komunikat agencji: partia ze statusu Pod dozorem przechodzi na Zgłoszony. Numer opisuje hasło MRN. Opisuje to strona komunikaty agencji celnej w WMS.
Zwolnienie towaru w ewidencji celnej: Zapis w ewidencji, że urząd zgodził się na wydanie towaru. Moduł Dozór celny odbiera go od agencji celnej jako komunikat i nadaje partii status Zwolniony; komunikat działa na partie ze statusem Pod dozorem lub Zgłoszony, a data zwolnienia jest w nim wymagana. Zgłoszoną partię można też zwolnić ręcznie, gdy zwolnienie przyszło poza importem. Opisuje to strona komunikaty agencji celnej w WMS.
Status celny partii: Jedna z pięciu wartości, które ma każda partia w module Dozór celny: Pod dozorem, Zgłoszony, Zwolniony, Unijny albo Zablokowany. Status zmienia jedno z czterech źródeł: przyjęcie na PZC, komunikat agencji celnej, wpis ręczny albo upływ terminu dozoru; każda zmiana trafia do historii z uzasadnieniem. Zablokowany zapamiętuje status sprzed blokady. Numer partii opisuje hasło partia. Opisuje to strona statusy celne partii w WMS.

Przyjęcie i wydanie w składzie celnym

Dokument PZC przyjęcie zewnętrzne do składu celnego: Dokument przyjęcia zewnętrznego do składu celnego, otwierany z menu NOWY w module Dozór celny. Wymaga klienta, dokumentu celnego, kontenera i numeru partii przy każdej pozycji. Zatwierdzenie ma nadać partiom status Pod dozorem z terminem dozoru, a gdy dokument celny był już zgłoszony albo zwolniony, status zgodny z dokumentem. Inny typ przyjęcia opisuje hasło typ PM i typ KM. Opisuje to strona PZC i WZC w składzie celnym.
Dokument WZC wydanie zewnętrzne ze składu celnego: Dokument wydania zewnętrznego ze składu celnego, otwierany z menu NOWY. Moduł zaprojektowano tak, że kontrola przy zatwierdzaniu dokumentu WZC ma odrzucić partię bez zwolnienia celnego, czyli w jednym z trzech statusów: Pod dozorem, Zgłoszony lub Zablokowany. Blokada obejmuje wyłącznie WZC: dokumenty WZB i RW z partii celnej nie są blokowane, a bufor nie sprawdza statusów. Opisuje to strona PZC i WZC w składzie celnym.
ISO 6346: Norma numeru kontenera: 11 znaków, czyli 4 litery, 6 cyfr i cyfra kontrolna. W module Dozór celny pole kontenera ma maskę AAAA9999999, a program sprawdza format i poprawność cyfry kontrolnej, ale nie kategorię sprzętu. Przykład policzony: w numerze CSQU3054383 cyfra kontrolna wynosi 3. Norma nie jest częścią produktu. Opisuje to strona numer kontenera ISO 6346.

Utrzymanie ruchu i CMMS

Harmonogram przeglądów: Zapis reguły przeglądu dla jednej czynności na jednym obiekcie. Określa interwał oraz wykonawcę, wewnętrznego albo zewnętrznego. Termin kolejnego przeglądu powstaje dopiero z połączenia tej reguły z datą ostatniego wykonania. W CMMS harmonogram jest źródłem, z którego generator przeglądów czyta interwały i na tej podstawie tworzy dokumenty.
Badanie UDT: Badanie urządzenia podlegającego dozorowi technicznemu, prowadzone przez inspektora Urzędu Dozoru Technicznego w terminach określonych przepisami lub decyzją organu. Obejmuje urządzenia takie jak zbiorniki ciśnieniowe czy dźwignice. W CMMS badanie UDT prowadzi się jako osobny rodzaj dokumentu z własnym terminem, do którego dołącza się protokół z badania.
Resurs urządzenia: Założony okres lub liczba cykli pracy urządzenia, po którego wyczerpaniu trzeba ocenić możliwość dalszej eksploatacji, na przykład dźwignicy lub zbiornika ciśnieniowego. Resurs jest cechą obiektu, a nie harmonogramem przeglądu. W CMMS znacznik wymaganego resursu może blokować zapis badania bez załącznika, jak w module CMMS Studio TCS.net.
Przegląd według potrzeb: Przegląd bez stałego interwału, wykonywany po zdarzeniu albo decyzji osoby odpowiedzialnej za maszynę, na przykład po wymianie podzespołu. Nie wynika z kalendarza, więc jego czynność nie ma terminu wyliczanego z daty ostatniego wykonania. W CMMS system utrzymuje dla niego zawsze jeden otwarty dokument, a po jego zamknięciu tworzy następny.

Przeglądaj wszystkie artykuły